Danıştay 7. Daire E.2016/13037 K.2021/1771

Dava konusu istem: Davacı şirketin ithal ve imal ettiği cep telefonları nedeniyle ödemesi gereken özel tüketim vergilerini kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporu ile 2009 yılının Ağustos ilâ Ekim ve Aralık dönemleri için tarh edilen özel tüketim vergileri ve kesilen vergi ziyaı cezaları ile Ağustos ilâ Aralık dönemleri için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesine istinaden kesilen özel usulsüzlük cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda, Bilgi Teknolojileri İletişim Kurumunca 2009 ve 2010 yıllarında toplam ... numarası aldığı bildirilmesine karşın davacı lehine olarak aynı yıllarda sattığını belirttiği 15.520 adet telefon nedeniyle tarhiyat önerildiği, 2009 yılında satıldığı kabul edilen telefonların 4.260 tanesine ait özel tüketim vergilerinin gümrükte ithalat sırasında ödendiği, ancak incelemede bu hususun dikkate alınmadığı, bu nedenle cezalı tarhiyatın gümrükte ödenen özel tüketim vergileri ile bunlara bağlı olarak kesilen vergi ziyaı cezalarına isabet eden kısmında hukuka uyarlık;

aşan kısmında ise hukuka aykırılık bulunmadığı; mükellef olmadığı dönemlerde beyanname verme ve vergisel ödevleri yerine getirmesi mümkün olmayan davacı adına geçmiş dönem beyannamelerinin elektronik ortamda süresinde verilmediğinden bahisle özel usulsüzlük cezası kesilemeyeceği gerekçesiyle cezalı tarhiyatın gümrükte ödenen özel tüketim vergileri ve bunlara bağlı olarak kesilen vergi ziyaı cezalarına isabet eden kısmı ile özel usulsüzlük cezalarının iptaline, cezalı tarhiyatın kalan kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın iptale ilişkin hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın iptale ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.