Danıştay 7. Daire E.2016/13145 K.2021/1272

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı beyanname muhteviyatı eşyalara ilişkin olarak tahakkuk ettirilen kaynak kullanımını destekleme fonu payı ile bu fon payına isabet eden katma değer vergisi ile fon payı ve katma değer vergisi üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın para cezasına ilişkin kısmının reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, para cezası kararının 14/05/2015 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine davacı tarafından, 18/05/2015 tarihinde iadeli taahhütlü olarak uzlaşma talebinde bulunulduğu, itiraz süresinin 4. gününde yapılan bu başvuru ile duran sürenin (kalan süre 11 gün) uzlaşma sağlanamaması üzerine kaldığı yerden devam edeceği açık olup, idarece itiraz başvuru süresinin,

uzlaşma başvurusunun kayda girdiği 25/05/2015 tarihinden itibaren hatalı hesaplanması nedeniyle uzlaşmanın gerçekleşmediğine ilişkin tutanağın 04/08/2015 tarihinde tebliğinden sonra 14/08/2015 tarihinde yapılan itiraz başvurusunun süresinde olmadığı kabul edilerek usulden reddedildiği anlaşıldığından, uzlaşma başvurusu ile duran ve kalan 11 günlük itiraz süresi içinde 14/08/2015 tarihinde yapılan itiraz başvurusunun süresinde olduğu sonucuna varıldığından Bölge Müdürlüğünce işin esasının incelenmesi suretiyle karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava açılmayarak kesinleşen ek tahakkuktan kaynaklanan ceza kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.