KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2016/13170 E., 2020/4012 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2020
- Esas No
- 2016/13170
- Karar No
- 2020/4012
- Temyiz eden (davalı)
- ... Vergi Dairesi Başkanlığı
Karar Metni
337 kelime·2 dk okuma·7 bölüm
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü) ... VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Grup Kimya İthalat İhracat Limited Şirketi
İSTEMİN KONUSU
... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen ödeme emrinin 2012 ila 2014 yılı özel tüketim vergisi beyannamelerini elektronik ortamda vermediğinden bahisle kesilen özel usulsüzlük cezalarına ilişkin kısmının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, dosyaya sunulan bilgi ve belgelerle, mükellefin 2010, 2011 ve 2012 yılı özel tüketim vergisi yönünden incelemesinin devam ettiğinin, kayıtlara intikal etmiş vergi inceleme raporunun bulunmadığının bildirildiği, yine 2012/Ocak ila 2014/Aralık döneminde özel tüketim vergisi kapsamında faaliyeti bulunduğuna ilişkin somut bilgi içeren belge de sunulamadığından, şirketin 2012/Ocak ila 2014/Aralık döneminde özel tüketim vergisi beyannamesi verilmesini gerektirecek bir faaliyeti bulunduğunun ortaya konulamaması nedeniyle anılan dönemler için böyle bir borcu bulunmadığı anlaşılan davacı adına düzenlenen ödeme emrinin davaya konu özel usulsüzlük cezalarına ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 7. Daire, E. 2016/13170, K. 2020/4012, 14 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama