Danıştay 7. Daire E.2016/1799 K.2020/3851

Dava konusu istem: Davacı adına, hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunu esas alan takdir komisyonu kararına dayanılarak 2009 yılının Aralık ayının (1.) dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin işyerinde çıkan yangında 2009 yılına ait defter ve belgelerinin zayi olması sebebiyle ...

Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından 22/10/2009 tarihli zayi kararı verildiği, 2010 ve 2011 yıllarına ait defter ve belgelerin ise incelemeye ibraz edildiği, bu yıllara ait yapılan incelemede davacı adına fatura düzenleyen firmalar nezdinde yapılan karşıt incelemeler neticesinde, davacının temin ettiği sanayi gazını akaryakıt istasyonlarına ve piyasaya otogaz olarak sattığı sonucuna varıldığı, 2009 yılı için ise, davacı tarafından temin edilen sanayi gazının kime satılmış olduğuna dair herhangi bir tespitin yapılmadığı,

piyasaya ve otogaz istasyonlarına otogaz olarak satıldığının karine yolu ile kabulü suretiyle takdir komisyonu kararına dayanılarak tarh ve ceza kesme işleminin tesis edildiği, bu durumda davacı tarafından 2009 yılı içinde temin edilen sanayi gazının otogaz olarak kime ve hangi miktarlarda satışının gerçekleştirildiğine dair tespit bulunmadan, varsayıma dayalı olarak yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin yeterli olduğu, dolayısıyla vergi tekniği raporunu esas alan takdir komisyonu kararına dayalı olarak yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usûl ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.