Danıştay 7. Daire E.2016/225 K.2020/5241

(… Vergi Dairesi Müdürlüğü) ... VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı Banka tarafından, özelleştirilen kuruluşun hisselerini satın alan şirkete kullandırılan kredi nedeniyle tahsil edilen faizin, 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 27. maddesi hükmü uyarınca banka ve sigorta muameleleri vergisine tabi olmadığı ihtirazi kaydıyla verilen 2013 yılının Aralık dönemine ait banka ve sigorta muameleleri vergisi beyannamesi üzerine tahakkuk fişi esasına göre yapılan tahakkukun ihtirazi kayda konu kısmının iptali ile fazladan ödendiği iddia edilen kısmın iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 4046 sayılı Kanun uyarınca yapılan satış işleminin Özelleştirme İdaresi ile. Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri Anonim Şirketi arasında gerçekleştirildiği, anılan Kanun'un 27. maddesiyle getirilen muafiyet hükmünün, Kanun kapsamında yapılacak özelleştirme uygulamalarına taraf olan kişilerce gerçekleştirilecek işlemlere yönelik olduğu,

krediyi sağlayan davacı banka yapılan bu satın alma işleminde taraf olmadığı gibi, kredi temini hizmetinin de bu Kanun kapsamında gerçekleştirilen bir işlem olarak kabulünün mümkün bulunmadığı sonucuna ulaşılmış olup, 6802 sayılı Gider Vergileri Kanunu uyarınca banka ve sigorta muameleleri vergisine tabi olan işlemden dolayı tahakkuk ettirilen vergide hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

4046 sayılı Kanun'un 27.maddesi kapsamında yapılan satış işlemine finansman sağlamaya yönelik olarak kredi kullanımının özelleştirme uygulamalarına ilişkin işlemlerden olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.