Danıştay 7. Daire E.2016/3523 K.2020/4777

Dava konusu istem: Davacının indirimli özel tüketim vergisi oranının uygulandığı dönemde kendi adına faturalandırdığı araçları, indirim döneminden sonra gerçek alıcılara sattığı ve bu suretle özel tüketim vergisi kaybına sebebiyet verdiğinin tespit edildiğinden bahisle, 2009 yılının Haziran, Temmuz, Ekim ilâ Aralık dönemleri için re'sen salınan vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergilerine ilişkin işlemlerin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dosyanın incelenmesinden, davacı tarafından, düşük bedellerle ilk iktisap olarak kendi adına satışı yapılan araçların vergi indiriminin son bulduğu tarihten kısa bir süre sonra sıfır fiyatına yakın bedellerle ikinci el araç gibi özel tüketim vergisi hesaplanmadan nihai tüketicilere satılarak özel tüketim vergisi matrahının aşındırıldığı anlaşılmış olup, nihai tüketiciye yapılan satış tutarı esas alınarak özel tüketim vergisi matrahının hesaplanmasında ve hesaplanan özel tüketim vergisi matrahı üzerinden dava konusu tarhiyatın yapılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı,

öte yandan, davacı tarafından kendi adına yapılan satışlara ilişkin olarak hesaplanan özel tüketim vergilerinin, inceleme raporu ile tespit edilen tutarlardan mahsubundan sonra davacı adına özel tüketim vergisi tarhiyatı yapılması gerekirken, söz konusu tutarların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 116 ve müteakip maddeleri gereğince red ve iade edileceğinden bahisle beyan edilen tutarların da davacıdan aranılmasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin davacı tarafından beyan edilen özel tüketim vergilerine isabet eden kısmının iptaline, fazlaya ilişkin kısmında da davanın kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı idarece, tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı; davacı tarafından, kendi adına faturalandırdığı araçları kullanmaya başlamasının, aktife almasının veya adlarına kayıt ve tescil ettirmesinin ilk iktisap olduğu ve vergiyi doğuran olayın ilk iktisapta gerçekleşmesi nedeniyle dava konusu tarhiyatın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, duruşma yapılmasına gerek görülmeyerek, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.