Danıştay 7. Daire E.2016/3709 K.2021/2199

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından ithal edilen 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alan malların (I) sayılı listeye dahil olmayan malların imalinde kullanılması nedeniyle 2014 yılının Nisan dönemine ait iadesi gereken özel tüketim vergisinin aynı döneme ait vergi borçlarına mahsuben iadesi talebiyle yapılan başvurunun, vergilendirme döneminin yanlış belirtilmesi nedeniyle işleme alınmaması üzerine yapılan ikinci başvurunun süresi içinde yapılmadığından bahisle, borçların vade tarihinden ikinci başvuru tarihine kadar hesaplanan gecikme zammının mahsup işlemine dahil edilerek geriye kalan özel tüketim, gelir (stopaj) ve damga vergilerinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, davacının özel tüketim vergisi alacağının, mahsup edilmesini istediği vergi borçlarına karşılık gelmek üzere idarenin uhdesinde bulunduğu, vadesi gelmiş olup süresi içinde mahsuplaştırmak suretiyle ödeme talebinde bulunduğu vergi borçlarının vadesinde ödenmediğinden söz edilemeyeceğinden, söz konusu vergi borçlarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

429 sayılı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nde, iade taleplerini elektronik ortamda yapmak zorunda olan mükelleflerin, bu yükümlülüklerini yerine getirmemeleri durumunda iade taleplerinin dikkate alınmayacağı belirtildiğinden, davacı tarafından ıslak imzalı olarak yapılan iade başvurusunun göz önünde bulundurulmadığı, elektronik ortamda iade talep edilen 17/07/2014 tarihi esas alınarak tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü ve Yedinci Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na 3619 sayılı Kanun'la eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.