Danıştay 7. Daire E.2016/3774 K.2021/2167

Dava konusu istem: Davacının ortağı ve kanuni temsilcisi olduğu ... Akaryakıt Madeni Yağ LPG Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin 2010, 2013 ve 2014 yılı hesaplarının incelenmesi sonucunda tarh edilmesi muhtemel özel tüketim ve katma değer vergileri ile bunlara ilişkin ceza ve gecikme faizinin güvence altına alınması amacıyla 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 13. maddesinin 3. fıkrası gereğince 07/08/2009-09/09/2013 tarihleri arasındaki dönemde şirket müdürü sıfatıyla bu döneme rastlayan borçların tamamı üzerinden, 09/09/2013 tarihinden sonraki döneme rastlayan borçlar yönünden ortak sıfatıyla hissesi oranında olmak üzere davacının adına kayıtlı olan menkul, gayrimenkul, araç ve banka hesaplarına uygulanan ihtiyati haczin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi incelemesine başlandıktan sonra şirket adına kayıtlı bir araç ile davacı adına kayıtlı Ankara İli Çankaya İlçesi Çayyolu Mahallesinde bulunan bir taşınmazın satılması üzerine malların kaçırılması ihtimalinin ortaya çıktığı, şirket hakkında yapılan ilk incelemeye göre yüksek tutarda tarh edilmesi gereken muhtemel vergi ve ceza ile gecikme faizi bulunduğu ve şirketin bu borcu ödeyecek güçte olmadığının anlaşılması karşısında olayda ihtiyati haciz şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Teminat istenmeden ihtiyati haciz işlemi uygulanmasının hukuka aykırı olduğu, mahkeme kararında maktu harca hükmedilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci ve Dokuzuncu Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na, 3619 sayılı Kanunla eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, temyiz incelemesi sonunda Danıştayın, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

Davacı adına kayıtlı olan menkul, gayrimenkul, araç ve banka hesaplarına uygulanan ihtiyati haczin iptali istemiyle açılan davada, Mahkeme tarafından maktu harca tabi olan dava konusu işlem hakkında nispi harç alınmasına yönelik hüküm kurulmuş olup, bu durum hukuka uygun düşmemekle birlikte yeniden yargılama yapılmasına da ihtiyaç duyulmadığından 2577 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında kararın, nispi harç alınmasına ilişkin hüküm fıkrası maktu harç alınmasına şeklinde düzeltildikten sonra işin esasına geçildi;

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.