Danıştay 7. Daire E.2016/4085 K.2020/5269

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davanın reddi yolundaki mahkeme kararının kesinleşmesi üzerine 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 58. maddesi uyarınca istenilen haksız çıkma zammının tahsili amacıyla düzenlenen 2 nolu ihbarnamenin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 6183 sayılı Kanunun 58. maddesinin 5. fıkrasına göre, haksız çıkma zammının talep edilebilmesi için, ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davada verilen mahkeme kararının kesinleşmiş olması gerektiği; olayda, ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davada verilen mahkeme kararının temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmış olup, kesinleşen amme alacağı üzerinden hesaplanan haksız çıkma zammında ve söz konnusu haksız çıkma zammının 2 nolu ihbarname ile istenmesinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Haksız çıkma zammının ne zaman ödenmesi gerektiği hususunda bir düzenleme olmadığından 6183 sayılı Kanun'un 37. maddesi gereğince bir aylık süre verilmesi gerektiği, 2 nolu ihbarname ile belirtilen alacağın istenilemeyeceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.