Danıştay 7. Daire E.2016/4520 K.2020/4074

Dava konusu istem: Davacı hakkında POS cihazını kullanmak suretiyle ikrazatçılık yaptığının tespit edildiğinden bahisle 2010 yılı Ocak ila Mayıs dönemi için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı banka ve sigorta muameleleri vergilerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti : Olayda, çok sayıda kişinin kredi kartının kullanıldığı, kart sahipleri ile faturadaki kişilerin tamamına yakının farklı kişiler olduğu, bireysel tüketimi aşan potansiyel mükellefler adına kontör satışına dair fatura düzenlendiği, davacının alış yaptığı firmaların/şahısların birçoğu hakkında sahte belge düzenleme faaliyetinde bulunduğuna dair vergi tekniği raporunun bulunduğu, bunların ilgili dönemlerde alışlar içindeki oranının yüksek olduğu,

bilgisine başvurulan bir kısım kart sahibinin faiz karşılığı borç para alma işlemini yaptığını ve herhangi bir mal alımında bulunmadığını beyan ettikleri, bilgisine başvurulan bir kısım mükellefin ise kartını başkasının kullandığını bildirdiği, kontör alışı bulunduğunu bildirenlerin bulunmasına karşın ifade ve ödeme bilgileri ile ilgili olarak tespit edilen hususların ve davacı beyanlarının iktisadi ve teknik icaplara uygun olmadığı,

POS cihazının kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullandığı ve faiz geliri elde edildiği düzenlenen raporlar ile tespit edildiğinden vergi ziyaı cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmamakla birlikte somut bir bilgi ve tespit olmadığı halde %4 brüt faiz geliri üzerinden hesaplama yapılmasında yasal isabet bulunmadığı, net faiz geliri üzerinden verginin hesaplanması gerektiği, ayrıca istikrar kazanmış Danıştay kararlarında da faiz gelirinin %2 olarak kabul edildiği,

bu nedenle bu kısmı aşan tutara isabet eden kısmın iptaline, verginin %2 faiz geliri elde edildiği kabul edilmek suretiyle hesaplanacak tutara isabet eden vergi ziyaı cezalı tarhiyat yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Ba-Bs formlarının doğruluğunun araştırılmadığı, karşıt incelemenin, fiili ve kaydi envanterin yapılmadığı, ikrazatçılık yönünden somut bir ifadenin olmadığı, eksik incelemeye dayalı rapor uyarınca tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı; davalı idarece, tespit edilen faiz geliri üzerinden hesaplama yapıldığından hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.