Danıştay 7. Daire E.2016/5912 K.2020/4070

Dava konusu istem: Davacı adına, özel tüketim vergisi sıfıra indirilen akaryakıtın balıkçılık faaliyetinde kullanılmadığından bahisle re'sen tarh edilen 2009 ile 2010 yılı muhtelif dönemlerine ait vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi, gecikme faizi ve özel usulsüzlük cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Ödeme emrine dayanak ihbarnamelerin tebliğinde uygulanması gereken 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinde yer alan tebligat usulüne riayet edilmediği, 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ işlemlerinin yapılmaya çalışıldığı, ihbarnamelere ilişkin tebliğ evrakının kapıya yapıştırılmasının usulüne uygun olmadığı, usulsüz tebliğ işlemine dayanılarak düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tebliğ işlemi usulüne uygun yapıldığından tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.