Danıştay 7. Daire E.2016/6988 K.2021/584

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarihli … sayılı, … tarihli … sayılı ve … tarihli … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşya ile ilgili olarak cevaplı rapora istinaden ithalatların ödeme şeklinin peşin ithalat olarak kabul edilemeyeceğinden bahisle tahakkuk ettirilen kaynak kullanımını destekleme fonu payı, fon payına isabet eden katma değer vergisi ile bu tahakkuklar üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezalarına vaki itirazın zımnen reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, … tarih ve …, … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri yönünden, davacının itirazı üzerine oluşan zımni ret işleminin dava edilmesinden sonra İstanbul Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğü'nün … tarih ve … sayılı işlemi ile anılan beyannamelere konu tahakkukların zamanaşımına uğraması nedeniyle kaldırıldığı görüldüğünden bu kısımlara yönelik olarak işin esası hakkında karar verilmesine gerek bulunmadığı, … tarih ve … sayılı beyannameye yönelik olarak,

peşin ödemenin tanımı yapıldıktan sonra eşya karşılığı yapılan ödemelere ilişkin banka dekontları ile bankalardan alınan yazılarda, beyannamenin tescil edilip gümrük yükümlülüğünün başlamasından önce ihracatçı firmanın(ortağı adına) Türkiye'de bulunan hesaplarına transfer işleminin gerçekleştirilerek ödemenin yapıldığı ve bu hususun idarece de kabul edildiği anlaşıldığından yapılan ödemelerin peşin ödeme niteliğinde olduğu gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Dosyanın incelenmesinden, iptal istemine konu işlemin kaynak kullanımını destekleme fonu payı ile fon payına isabet eden katma değer vergisi ve bu tahakkuklar üzerinden hesaplanan para cezaları olduğunun anlaşıldığı, Mahkemece kararın, istemin özeti ve dosyanın incelenmesinden kısımlarında ise, tahakkuk ve para cezası yanında 3 kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine de yer verildiği görülmekte olup, bu durum hukuka uygun düşmemekle birlikte yeniden yargılama yapılmasına da ihtiyaç duyulmadığından 2577 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında kararın, 3 kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin ibarenin çıkarılmasından sonra onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, temyiz incelemesi sonunda Danıştayın, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, muhtelif tarih ve sayılı beyannameler muhteviyatı eşyaya ilişkin ödemenin peşin olmadığından bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen kaynak kullanımını destekleme fonu payı ile fon payına isabet eden katma değer vergisi ve bu tahakkuklar üzerinden hesaplanan para cezalarına vaki itirazın zımnen reddine dair işlemin iptali istemiyle açılan davada, Mahkeme tarafından ek tahakkuk ve para cezalarının yanında dava konusu olmayan "3 kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine" de yer verilmiş olup,

bu durum hukuka uygun düşmemekle birlikte yeniden yargılama yapılmasına da ihtiyaç duyulmayan düzeltilmesi mümkün yanlışlık kapsamında bulunduğundan 2577 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca kararda yer verilen "3 kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi" ibaresinin çıkarılmasından sonra işin esasına geçildi;

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.