Danıştay 7. Daire E.2016/8230 K.2021/1193

Dava konusu istem: Davacının eşinden intifa hakkı saklı kalarak çıplak mülkiyetini bağış yolu ile devraldığı taşınmazlara ilişkin olarak davacı tarafından ihtirazi kayıtla verilen beyannameler üzerine 2014 yılı için tahakkuk ettirilen veraset ve intikal vergisinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dosyanın incelenmesinden, davacı vekili tarafından, devir işleminin bağış gibi görünmesine karşın, davacının eşinden katkı ve katılma payı alma hakkına dayandığından karşılıksız olarak düşünülemeyeceğinin ileri sürüldüğü, eşlerin boşanmadan birbirlerine katkı payı davası açma hakları bulunmasa da bir eşin diğer eşe sağlığında katkı payı borcunu vermesine engel bir durumun olmadığı, eşlerin sağlıklarında ya da boşanmadan bu haklarını birbirlerine devredebilmeleri gerektiği yolunda bilimsel çalışmaların bulunduğundan yola çıkılarak,

4721 sayılı Medeni Kanun'un 219 ve devamı maddelerinden eşler arasında yapılan taşınmaz bağışlarının vergiye tabi olmayacağı sonuca varmanın mümkün olmadığı, bu durumda, ivazsız olarak davacıya devredilen taşınmazlar için ihtirazi kayıtla verilen beyanname üzerine yapılan veraset ve intikal vergisi tahakkukunda hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının devredilen gayrimenkullerde katkısının bulunduğu, davaya konu işlemin ivazsız olmadığı, 4721 sayılı Medeni Kanun'un 219 ve devamı maddeleri uyarınca katkı ve katılma payı alacağı karşılığı olarak devir işleminin gerçekleştiğinden, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.