Danıştay 7. Daire E.2016/8629 K.2021/1730

Dava konusu istem: Davacı adına, satışını gerçekleştirdiği aracın gümrük kıymetinin eksik beyan edildiğinden bahisle 2009 yılının Eylül dönemine ilişkin re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davalı idarece 09/11/2015 tarihli düzeltme fişi ile 26/12/2012 tarih ve 2012-A-1280/72 sayılı vergi inceleme raporuna istinaden tarhedilen 10.534,00 TL fark özel tüketim vergisi ile aynı tutara isabet eden vergi ziyaı cezasının terkin edildiği görüldüğünden davanın bu kısmına ilişkin karar verilmesine mahal bulunmadığı; davanın bir kat vergi ziyaı cezalı olarak tarhedilen özel tüketim vergisinin 26.645,74 TL'lik kısmına gelince; olayda, davacının 26/09/2014 tarihinde takdir komisyonuna sevk edildiği, 19/10/2015 tarihinde de takdir komisyonu kararının alındığı,

bu duruma göre matrah takdirine ilişkin kararın mükellefin takdir komisyonuna sevkinden itibaren bir yıllık azami süre aşılarak alındığından, davanın bir kat vergi ziyaı cezalı olarak tarhedilen özel tüketim vergisinin 26.645,74 TL'lik kısmı yönünden işlemin şekil yönünden hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen de karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Özel tüketim vergisi beyannamesinin süresi içerisinde verilmemesinin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30. maddesinin 4. fıkrası uyarınca re'sen takdir sebebi olduğu, takdir komisyonlarının kendi görev alanlarıyla ilgili konularda Kanunla verilen kamu gücü kullanma yetkisiyle gerekli araştırma ve incelemeleri kendiliklerinden yaparak mükellefleri bağlayıcı nitelikte karar alabilecekleri ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ :Olayda, takdir komisyonuna başvurulması ile duran sürenin, takdir komisyonunda işlemeyecek olan sürenin hitamında bir diğer ifadeyle bir yıl sonra kaldığı yerden işlemeye başlayacağı açık olup, takdir komisyonuna sevk ile duran ve belirtilen sürenin dolmasıyla birlikte yeniden işlemeye başlayan kalan süre içerisinde davacıya tebliğ edilen vergilerin zamanaşımına uğramadığı sonucuna ulaşıldığından, uyuşmazlığın esası incelenerek karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı adına, satışını gerçekleştirdiği aracın gümrük kıymetinin eksik beyan edildiğinden bahisle 2009 yılının Eylül dönemine ilişkin re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 113. maddesinde zamanaşımı; süre geçmesi suretiyle vergi alacağının kalkması olarak tanımlanmış, 114. maddesinde ise, vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlayarak beş yıl içinde tarh ve mükellefe tebliğ edilmeyen vergilerin zamanaşımına uğrayacağı, şu kadar ki, vergi dairesince matrah takdiri için takdir komisyonuna başvurulmasının, zamanaşımını durduracağı, duran zamanaşımının mezkûr komisyon kararının vergi dairesine tevdiini takip eden günden itibaren kaldığı yerden işlemeye devam edeceği; ancak işlemeyen sürenin her hâl ve takdirde bir yıldan fazla olamayacağı hükmüne yer verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Olayda, takdir komisyonuna başvurulması ile duran sürenin, takdir komisyonunda işlemeyecek olan sürenin hitamında bir diğer ifadeyle bir yıl sonra kaldığı yerden işlemeye başlayacağı açık olup, takdir komisyonuna sevk ile 26/09/2014 tarihinde duran ve belirtilen sürenin dolmasıyla birlikte yeniden işlemeye başlayan kalan süre içerisinde davacıya 26/10/2015 tarihinde tebliğ edilen vergilerin zamanaşımına uğramadığı sonucuna ulaşıldığından, uyuşmazlığın esası incelenerek karar verilmek üzere mahkeme kararının temyize konu hüküm fıkrasının bozulması gerekmektedir.