Danıştay 7. Daire E.2016/8753 K.2020/4770

Dava konusu istem: Davacı şirket adına tescilli … tarih ve … sayılı beyanname ile dahilde işleme izin belgesi kapsamında ithal edilen eşyaya ilişkin ihracat taahhüdünün eksik yerine getirildiğinin tespit edildiğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesi uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, dahilde işleme izin belgelerinin ithalat/ihracat listelerindeki miktarlara göre kapatılmasına rağmen, ihracat taahhüdünün eksik yerine getirildiği hususunun davalı idarece somut tespitlere dayalı olarak ortaya konulamadığı, eşyanın amaca aykırı kullanıldığı taahhüt hesaplarının usulüne uygun kapatılmasından sonra tespit edildiği halde dahilde işleme izin belgesi taahhüt hesabının usulüne uygun kapatılması işleminin de geri alınmadığı göz önüne alındığında davacı şirket hakkında tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket adına düzenlenen cevaplı raporda; 1kg lık iplik maliyetinde yer alan %2 boya, %1,5 yağ ile bir m² halının birim kg maliyetinde yer alan %2 tutkalın taahhüt edilen ihracat miktarının hesaplanmasına dahil edilmemesi sebebiyle toplamda %2 boya+%1,5 yağ+%2 tutkal =%5,5 oranında poliprobilene isabet eden ihracat taahhüdünün eksik yerine getirildiğinin somut olarak tespit edildiği, raporda tespit edilen miktarların şirket yetkililerinin bilgisi dahilinde olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.