Danıştay 7. Daire E.2017/2224 K.2021/3832

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı "kabuklu ceviz" cinsi eşyanın kıymetinin noksan beyan edildiğinden bahisle yapılan gümrük ve katma değer vergileri ek tahakkukuna vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, davacının ithalini yaptığı eşyaya ilişkin olarak beyan ettiği kıymetin ihracatçı ülke kayıtlarında daha yüksek tutarda beyan edildiğinin tespit edildiğinden bahisle ek tahakkuk yapılmışsa da, ithalata ilişkin konsolosluk tasdikli ihracat beyannamesi, fatura ve kontrat asıllarında yer alan fiyatla davacının beyan ettiği fiyatın örtüştüğü, Amerika Birleşik Devletleri'nin Yunanistan Atina Büyükelçiliği Göç ve Gümrük Muhafaza Ataşelik Bürosundan alınan yazıda, ihraç edilen eşyaya ait orijinal faturaların saklanmadığı,

ticari faturaların ise tek tek kontrolünün yapılmasının mümkün olmadığı, gönderilen konşimentoların Gümrük ve Sınır Koruma Birimine ibraz edilen gönderici ihracat beyannamesiyle karşılaştırıldığı ancak söz konusu yazıda davacı dışında altı farklı ithalatçıya ait beyannamelerde bulunan tutarlara yer verilmesine rağmen bu tutarların hangi beyannameye ait olduğuna ilişkin bilgi bulunmadığı, ithalat sırasında davacı tarafından idareye sunulan ve fiyatı belgeleyen ihracat beyannamesi,

fatura, banka dekontu vb. belgelerin sahteliği ya da gerçeği yansıtıp yansıtmadığı yönünde yeterli araştırma yapılmadan, eksik incelemeye dayalı olarak tesis edilen işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 19/10/2015 tarih ve E:2013/4361, K:2015/5184 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.