Danıştay 7. Daire E.2017/2258 K.2020/4874

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi ile ithal edilen eşyaya ilişkin olarak 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 207. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca hesaplanan gecikme faizinin yedi gün içerisinde ödenmesi, aksi halde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri gereğince tahsili cihetine gidileceği yolunda tesis edilen işleme yapılan itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, olayda, sahip olunan belge kapsamında ithal edilen eşya nedeniyle tahakkuk ettirilen verginin nakden tahsil edilmesi gerekirken, teminat mektubu verilmesi suretiyle teminata bağlandığı, ancak, olay tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat hükmü uyarınca söz konusu vergi için verilen teminat mektubunun kabul edildiği tarihten öncesine ilişkin faiz hesaplanmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin geçici giriş beyannamesinin tescil tarihinden teminat mektubunun kabul edildiği 04/05/2006 tarihine kadar faiz hesaplanmasına dair kısmının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dahilde işleme izin belgesi kapsamında ilk teminatın 27/11/2002 tarihinde verildiği, süre bitiminden itibaren teminat sürelerinin başvuru üzerine uzatıldığı, son olarak kesin ve süresiz teminatın 04/05/2006 tarihinde verildiği, teminatın kabul tarihi olarak ilk teminatın verildiği tarihin kabul edilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 19/10/2015 tarih ve E:2012/1269, K.2015/5198 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 19/10/2015 tarih ve E:2012/1269, K.2015/5198 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.