Danıştay 7. Daire E.2017/974 K.2021/3510

…Müdürlüğü … VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …

İSTEMİN KONUSU

…Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli …tarih …, …sayılı, …tarih …, …ve …sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamelerine ait menşe ispat belgesi bulunmadığından bahisle yapılan ek mali yükümlülük ve katma değer vergisi ek tahakkuku ile bunlar üzerinden alınan para cezası kararına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla, davalı idarece, "70.13" gümrük tarife pozisyonunda Çin menşeli olarak beyan edilen emtiaya ilişkin olarak davacı tarafından menşe belgesi sunulamadığından hareketle eşyanın İran menşeli olduğunun kabul edilmesi suretiyle işlem tesis edildiği ifade edilse de; işlemin dayanağı cevaplı rapor, savunma dilekçesi ve ara karar cevaplarında; eşyanın menşeine ilişkin yurt dışı araştırması, ithalat yapılan firmalar nezdinde sorgulama gibi sonuçlanmış ve somut veri elde edilebilecek herhangi bir incelemenin yapılmadığı;

diğer taraftan eşya Çin menşeli olarak kabul edilmese dahi İran ya da başka bir ülke menşeli olduğu noktasında davalı idarece varsayımdan öteye giden bir tespitinde bulunmadığı, söz konusu eşyaların İran menşeli olduğu somut bir şekilde ispatlanamadığından davacı adına yapılan ek mali yükümlülük ve katma değer vergisi ek tahakkuku ile bunlar üzerinden alınan para cezası kararında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Menşe ispat belgesinin ibraz edilmediği, ilgili beyanname için ek mali yükümlülük ve fark katma değer vergisinin ortaya çıktığı, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'na istinaden ek tahakkuk ve para cezası kararları alındığı, yapılan incelemenin yasal mevzuata uygun olduğu, vergi inceleme raporundaki tespitler ve mevzuat hükümleri uyarınca düzenlenen ek tahakkuk ve para cezalarının hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

02/07/2011 tarih 27982 sayılı Resmi Fazete7de yayımlanan 2011/2014 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile İran İslam Cumhuriyeti menşeli 70.13 gümrük tarife istatistik pozisyonunda yer alan eşyaların ithalatında 3 yıl süreyle korunma önlemi olarak ek mali yükümlülük tahsil edileceği düzenlenmesinin varlığı tartışmasız olup Mahkeme kararında hukuki dayanağı belirtilmiştir.

Menşe Şahadetnamesi, ihraç konusu eşyanın düzenlendiği ve onaylandığı ülke menşeli olduğunu veya gördüğü değişiklik ve işlemler dolayısıyla o ülke menşeli sayılması gerektiğini bildiren belge olarak tanımlanmakta olup, eşyanın ithalatı esnasında gümrük vergilerinin hesaplanması, ticaret politikası önlemlerinin uygulanması (gözetim ve korunma önlemleri, miktar kısıtlamaları, anti-damping vergisi ek mali yükümlülük vb.) bakımından aranması zorunlu belgelerdendir.

Gümrük Yönetmeliği'nin 38 ila 42. maddelerine göre eşyanın tercihli olmayan menşeini gösteren belge, menşe şahadetnamesidir.

Yönetmeliğin 38. maddesinin 1. fıkrasında esaslı ticaret politikası önlemlerine tabi eşyanın serbest dolaşıma girişinde önlemin uygulanmaması için eşyanın önlem uygulanan ülke menşeli olmadığı veya başka bir ülkede gördüğü değişiklik ve işlemler dolayısıyla o ülke menşeli sayılmaması gerektiğini tevsik etmek üzere menşe ülkenin ve ihracatçı ülkenin yetkili makamlarınca düzenlenmiş olan menşe şahadetnamesi ibraz edileceği düzenlenmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, davacı tarafından 2012 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri ile 70.13 gümrük tarife pozisyonunda eşyanın ithal edildiği, ithalat beyannamesinde davacı tarafından eşyanın Çin Halk Cumhuriyeti menşeli olduğuna ilişkin menşe şahadetnamesinin beyannameye eklenmediği iddiası ile ek mali yükümlülük işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkeme ara kararı ile davacıdan istenilen menşe ispat belgelerine verilen cevapta, dava konusu olmayan farklı beyannamelerin eklendiği, başka bir delil sunulmadığı, davalı ara karar cevabında ise, beyannamelere eşyanın hangi ülke menşeini gösterir menşe şahadetnamesinini ibraz edilmediği bildirilmiştir. Mahkemece, idarenin eşyanın İran menşeli olduğunu somut delille ispatlayamadığı gerekçesi ile iptal yönünde karar verilmiştir.

Oysa ispat yükü davacıda olmakla, ithal edilen eşyanın Çin Halk Cumhuriyeti menşeli olduğunu menşe şahadetnamesi ile ispat etmesi veya önlem uygulanan ülke menşeli olmadığına dair yetkili makamınca düzenlenmiş menşe şahadetnamesi sunulması gerektiğinden, davalı idareyi ispatla yükümlü kılmak yasa ve yönetmeliğe ve eşyanın tabiatına aykırı olmakla Mahkeme kararının bozulması gerektiği oyuyla Dairemiz kararına katılmıyorum.