Danıştay 7. Daire E.2018/1318 K.2020/4587

Dava konusu istem: Bitkisel yağ üretimi faaliyeti ile iştigal eden davacı tarafından, Bilkim Dış Ticaret Anonim Şirketinden, üretimde kullanılmak üzere, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrası kapsamında tecil-terkin uygulamasına tabi tutulmak suretiyle satın alınan hekzan gazının bir kısmının, tecil tarihini takip eden 12 ay içerisinde üretimde kullanılmayarak tecil-terkin şartlarının ihlal edildiğinin tespit edildiğinden bahisle, önceden tahsil edilen kilogram başına 0,015 Türk lirası tutarındaki verginin mahsubundan sonra kalan 2005 yılının Aralık dönemine ait özel tüketim vergisinin vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilmesine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrasında ön görülen şartların gerçekleşmediğinden bahisle tecil edilen özel tüketim vergisinin terkin edilmemesi üzerine, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun kapsamında takibi yoluna gidilmesi gerekirken, daha önce tahakkuk işlemi yapılmış olan söz konusu verginin, yeniden tarh edilmek suretiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre takibi cihetine gidilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin tecil-terkin şartlarını ihlal ettiğinin açık olduğu, tesis edilen işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.