Danıştay 7. Daire E.2018/2246 K.2022/2237

Dava konusu istem: Davacı adına takdir komisyonu kararına istinaden yapılan tarhiyatların kesinleştiğinden bahisle, 2012 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı gelir vergisi, aynı yılın Mart ilâ Ekim aylarına ilişkin vergi ziyaı cezalı banka ve sigorta muameleleri vergisi ile gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, dosya ve UYAP kayıtlarının incelenmesinden, davaya konu ödeme emri içeriği vergi ve cezalar için düzenlenen ihbarnamelerin, davacının adresine tebliğe çıkarıldığı, “Bekleme Müddeti Bitti İade" şerhi ile idareye iade edilmesi üzerine ilanen tebliğ yoluna gidildiği ve amme alacağının kesinleştiğinden bahisle dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği görülmüşse de, dosyada yer alan diğer tebliğ alındılarının tetkikinden, defter ve belgelerin istenmesine ilişkin yazı ile dava konusu ödeme emrinin aynı adreste tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında,

davacıya tebliğ yapılma imkanı varken mutad tebliğ usulleri denenmeksizin ihbarnamelerin ilanen tebliğ edildiği göz önünde bulundurulduğunda, usulüne uygun şekilde kesinleştirilmeyen amme alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü ve Yedinci Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na 3619 sayılı Kanun'la eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.