Danıştay 7. Daire E.2018/228 K.2022/2574

Dava konusu istem: Davacının hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, 2009 yılının Ekim ve Aralık ile 2010 yılının Ocak, Nisan, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim ve Aralık dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen katma değer vergileri ile 2010 yılının Mart, Nisan, Mayıs, Temmuz, Ağustos, Aralık dönemlerine ilişkin özel tüketim vergileri ve kesilen vergi ziyaı cezaları ile gecikme faizlerinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, dava konusu ödeme emrinin içeriği amme alacağının dayanağı olan vergi/ceza ihbarnamelerinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca tebliğ edildiği, tahakkukun dayanağı vergi/ceza ihbarnamelerinin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 93 ve izleyen maddelerinde belirtilen usullere göre tebliği gerekirken, 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre tebliğ edilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı, buna göre usulüne uygun olarak tebliğ edilerek kesinleşmiş kamu alacağından söz edilemeyeceğinden ödeme emrinde yasal isabet görülmediği gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan ihbarnamelerin 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre kapıya yapıştırma usulünün uygulandığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanununda açıklık olmayan hallerde 7201 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanabileceği, bu nednele usulüne uygun olarak kesinleşen kamu alacağı için ödeme emri düzenlendiği ileri sürülerek sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü ve Yedinci Dairelerince 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na, 3619 sayılı Kanunla eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.