Danıştay 7. Daire E.2018/2626 K.2022/618

Dava konusu istem: Davacının 2011 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, satın aldığı (I) sayılı listedeki Jet A-1 yakıtını motorin veya gaz yağı adı altında daha yüksek tutarda vergiye tabi bir mal olarak kullanılmak üzere üçüncü kişilere sattığının tespit edildiğinden bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 2011 yılının Aralık dönemine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:.., K:…. sayılı kararıyla, olayda, davacının almış oldukları akaryakıtın şirketleri ile aynı gruba dahil olan "İnci Turizm" firmasının şehirlerarası sefer yapan otobüslerinde kullanıldığı, kendilerinin sadece kullanıcı olduğu yolunda beyanda bulunduğu, ayrıca, 2011 yılında gönderdikleri para miktarı ve tarihlerine ilişkin inceleme elemanınca yapılan tespitlere dair herhangi bir itirazlarının bulunmadığı,

taraflar arasında, yollanan para ve akaryakıtın kullanılması konularında ihtilaf olmadığının anlaşılması karşısında, (I) sayılı listede yer alan Jet A-1 yakıtını daha yüksek orandaki özel tüketim vergisine tabi motorine ikame olarak (akaryakıt olarak) kullanmak suretiyle özel tüketim vergisi ziyaına sebebiyet veren davacı adına re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı.

Mahkemelerinin E:2016/1326 sayılı dosyasındaki bilgi ve belgelerden, davalı idare tarafından, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, 2006 yılı Temmuz dönemi damga vergisine ilişkin olarak kesilen ve 6111 sayılı Kanun kapsamında yapılandırılarak 12/03/2011 tarihinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının esas alındığının görüldüğü, 2011 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının dava konusu vergi ziyaı cezası bakımından tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi yönünden davanın reddine, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmının ise iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti İstinaf başvurularına konu kararın dava konusu işlemin iptaline ilişkin hüküm fıkrasının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği.

4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca (I) sayılı listedeki malları düşük tutarlı vergiye tabi bir mal olarak kullanmak amacıyla satın alan mükelleflerin söz konusu fıkra uyarınca tarhiyata muhatap alınabilmesi için, satın alınan bu malların daha yüksek tutarda vergiye tabi bir mal olarak kullanılması veya satılması gerektiği, anılan düzenlemede, sadece faturaların sahte olarak kabul edilmesi suretiyle faturalara konu dönemler için motorin olarak satın alınan emtiayı yine motorin olarak kullananların müteselsil sorumluluğunun öngörülmediği,

öte yandan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) bendinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinde de vergi incelemesinden maksadın ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğunun hüküm altına alındığı,

olayda, sahte olduğu iddia edilen faturalarla aldığı motorini, motorin olarak kullanan davacı adına 4760 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 2. fıkrasına göre müteselsil sorumlu sıfatıyla tarhiyat yapılamayacağı gerekçesiyle davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasından sonra dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu ile (I) sayılı listedeki Jet A-1 yakıtını motorin veya gazyağı adı altında daha yüksek tutarda vergiye tabi olan motorin olarak kullanılmak üzere üçüncü kişilere satmak suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verdiği tespit edilen davacı adına, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.