Danıştay 7. Daire E.2018/2754 K.2020/4932

Dava konusu istem: Davacı adına tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinin … tarih ve … sayılı tutanakla uzlaşılan kısmı üzerinden tahakkuk ettirilen gecikme faizlerinin iptali ve iadesi istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, 01/08/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6009 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 14. maddesi ile değiştirilen 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 369. maddesinin, bir hükmün uygulanma tarzına ilişkin bir içtihadın değişmiş olması durumunda vergi ziyaı cezasının kesilmeyeceği ve gecikme faizi hesaplanmayacağı yolundaki hükmünün, yargı mercilerince belli bir yönde verilen karara istinaden mükelleflerce işlem tesis edilmesi,

ancak daha sonra işleme dayanak alınan içtihadın yargı mercilerince değiştirilmesini ifade ettiği dikkate alındığında, davacı şirketin Danıştay Yedinci Dairesinin 2003/6257 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının yürütmesinin durdurulması isteminin kısmen kabulü kararına dayanılarak işlem tesis ettiği ancak, Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Yedinci Dairenin iptal kararının yürütmesinin durdurulması ve sonrasında iptal kararının bozulması hususunun, 369. maddede düzenlenen yanılma hükümleri kapsamında bulunduğu gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Danıştay Üçüncü Dairesinin 20/10/2014 tarih ve E:2013/1502, K.2014/4639 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.