Danıştay 7. Daire E.2018/3001 K.2021/4292

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … , … tarih ve … , … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleriyle yatırım teşvik belgesi kapsamında ithal edilen eşyanın, yatırım teşvik belgesinin sonradan iptal edildiğinden bahisle tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergileri ile kaynak kullanımını destekleme fonu payının gecikme faiziyle birlikte tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E: …, K: … sayılı kararıyla, yatırım teşvik belgesinin iptaline dair işlemin kaldırıldığı, bu hususun Ekonomi Bakanlığı Teşvik Uygulama ve Yabancı Sermaye Genel Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı yazısı ile bildirildiği, bunun üzerine de davacı adına yapılan tahakkukun kaldırıldığı, bu nedenle dayanaktan yoksun olan ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yatırım teşvik belgesinin iptaline dair işleminin kaldırıldığının bildirilmesi üzerine ödeme emri iptal edildiğinden davanın reddine veya karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.