Danıştay 7. Daire E.2018/339 K.2022/2219

Dava konusu istem: Davacının ortağı olduğu … Temel Gıda Ürünleri Petrokimya Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin 2010, 2011 ve 2015 yıllarının muhtelif dönemlerine ait gelir (stopaj), katma değer, özel tüketim ve damga vergileri ile vergi ziyaı cezası, gecikme faizi, yargı harcından oluşan amme borcunun, borçlu şirketten tahsil edilemediğinden bahisle tahsili amacıyla şirket ortağı sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, dosyanın incelenmesinden, davacının asıl borçlu şirkette 18/10/2010-03/02/2015 tarihleri arasında ortak olduğu, dolayısıyla ödeme emri içeriğindeki 2015/Ocak-Aralık ve 2015/Ekim-Aralık dönemleri damga vergisi ile 2015/Ekim-Aralık dönemi gelir stopaj vergisinin doğduğu dönemde şirket ortağı olmayan davacının anılan borçtan sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı;

dava konusu ödeme emrinin diğer kısımları yönünden ise, asıl borçlu şirket adına hukuka uygun şekilde kesinleşmiş bir vergi borcunun bulunup bulunmadığının irdelenmesinin gerektiği, bu kapsamda yapılan incelemede, asıl borçlu şirket adına düzenlenen vergi inceleme raporlarına istinaden yapılan cezalı tarhiyatlara karşı açılan davaların reddedilmesi üzerine 2 nolu ihbarnamelerin şirket temsilcisinin ikametgah adresinde tebliğ edildiği, şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin ise şirketin diğer ortağına dairede tebliğ edildiği,

ödeme emri içeriği borçların ödenmemesi ve yapılan mal varlığı araştırması sonucunda şirket tüzel kişiliğinden tahsil edilemeyeceğinin de anlaşılması karşısında, davacı adına düzenlenen ödeme emrinin davacının ortağı olduğu döneme ait usule uygun şekilde kesinleşen vergi borcuna ilişkin için hissesi oranında düzenlenen kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin kısmen iptaline kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı idarece, asıl amme borçlusu şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağının davacıdan tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin tamamının hukuka uygun olduğu; davacı tarafından ise, asıl amme borçlusu şirket hakkındaki davaların sonuçlanmadığı, kısa bir süre ortağı bulunduğu şirketle ilgili yükletilen borcun hakkaniyete uygun olmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Davalı idarece istemin reddi gerektiği savunulmuş, davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü ve Yedinci Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na 3619 sayılı Kanunla eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.