Danıştay 7. Daire E.2018/3496 K.2022/381

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2015 yılının Temmuz dönemine ilişkin 2.804.130,49-TL özel tüketim vergisinin iadesi talebiyle yapılan başvurunun inceleme sonucuna göre değerlendirileceğinden bahisle reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava dosyasının Mahkemelerinin E:... sayılı dosyasıyla birlikte incelenmesinden, uyuşmazlık konusu döneme ilişkin iade talebinin reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin Mahkemelerinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla iptal edildiğinin anlaşılması karşısında, işbu davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, yargılama giderleri ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kararın istinaf başvurusuna konu yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Aleyhlerine vekalet ücretine ve yargılama giderlerine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.