KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2018/359 E., 2022/412 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2022
- Esas No
- 2018/359
- Karar No
- 2022/412
- Temyiz eden (davalı)
- ...Vergi Dairesi Başkanlığı (...Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- Müflis ...Kimya Otomotiv Kimyevi Maddeler Boya İmalatı Gemi Acenteliği Petrol Tekstil Tekel Maddeleri Pazarlama Taşımacılık Turizm Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ...Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
546 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, takdir komisyonu kararına dayanılarak 2010 yılının Şubat, Haziran ilâ Eylül dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla, takdir komisyonunca done alınan vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden, davacı tarafından tecil terkin uygulaması kapsamında, üretiminde kullanılmak üzere indirimli oranda alınan ve ithal edilen baz yağların taahhüt edilen ürünlerin üretimde kullanılmadığı, kayıt dışı satıldığı sonucuna ulaşıldığından tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Olayda, 2010 vergilendirme dönemine ilişkin matrahın belirlenmesi amacıyla 24/11/2015 tarihinde zamanaşımı süresinin dolmasına kısa bir süre kala takdir komisyonuna sevk edilen davacı adına, 06/09/2016 tarihli vergi tekniği raporuna istinaden alınan 30/09/2016 tarihli takdir komisyonu kararları uyarınca düzenlenen vergi ceza ihbarnamelerinin beş yıllık zamanaşımı süresi geçirildikten sonra 18/10/2016 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılması karşısında cezalı tarhiyatların zamanaşımına uğradığı sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasından sonra dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
X- KARŞI OY
Temyiz başvurusu; davacı adına takdir komisyonu kararına istinaden, 2010 yılının Şubat, Haziran ilâ Eylül dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasını iptal eden Vergi Dava Dairesi kararının bozulması istemine ilişkindir.
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 114. maddesinin 2. fıkrasında; "Şu kadar ki, vergi dairesince matrah takdiri için takdir komisyonuna başvurulması, zamanaşımını durdurur. Duran zamanaşımı mezkûr komisyon kararının vergi dairesine tevdiini takip eden günden itibaren kaldığı yerden işlemeye devam eder. Ancak işlemeyen süre her hâl ve takdirde bir yıldan fazla olamaz." hükmü yer almaktadır.
Dosyanın incelenmesinden, davaya konu vergi ve cezaların tarh zamanaşımı süresi dolmadan 24/11/2015 tarihinde takdir komisyonuna sevk edildiği, 30/09/2016 tarihli takdir komisyonu kararı ile matrah takdir edildiği, tarhiyatlara ilişkin ihbarnamelerin de 18/10/2016 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.
Bu durum karşısında, söz konusu vergilerin zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, temyize konu kararın bozulması gerektiği oyu ile, Dairemiz kararına katılmıyoruz.
Danıştay 7. Daire, E. 2018/359, K. 2022/412, 7 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama