KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2018/4841 E., 2021/5992 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 27 Aralık 2021
- Esas No
- 2018/4841
- Karar No
- 2021/5992
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü) …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
422 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacının 2010 yılına ait hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucu düzenlenen vergi tekniği raporunu done alan takdir komisyonu kararlarına dayanılarak 2010 yılının Mayıs ilâ Aralık dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu ihbarnamelerin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilmesi gerekirken 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca tebliğ edilmesi nedeniyle, davacı tarafından beyan edilen 21/04/2017 tarihinin öğrenme tarihi olarak kabul edilmesi suretiyle davanın süresinde açıldığı sonucuna varıldığı,
olayda, 2010 hesap dönemine ilişkin tarh zaman aşımı süresinin dolmasına çok az bir süre kala 17/12/2015 tarihinde sırf zaman aşımını durdurmak maksadıyla davacının işlemlerinin takdir komisyonuna sevk edilmesinin ve takdir komisyonunca zaman aşımı süresi dolduktan sonra düzenlenen 21/07/2016 tarihli vergi tekniği raporunun esas alınması suretiyle karar alınmasının Kanun'un düzenleniş amacına aykırı olduğu, öte yandan, dava konusu ihbarnamelerin 21/04/2017 tarihinde davacıya tebliğ edildiğinin kabulü gerektiğinden tebliğin 213 sayılı Kanun'da öngörülen sürede yapılmadığı,
re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 7. Daire, E. 2018/4841, K. 2021/5992, 27 Aralık 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama