KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2018/5239 E., 2022/264 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 26 Ocak 2022
- Esas No
- 2018/5239
- Karar No
- 2022/264
- Temyiz eden (davacı)
- … Kimya Besicilik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Bakanlığı adına
Karar Metni
595 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
…Petrokimya Gümrük Müdürlüğü… VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU
…Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen nihai kullanım izin belgeleri kapsamında 2015 ve 2016 yıllarında tescilli muhtelif tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleriyle sınai amaçlı kullanılmak üzere indirimli vergi oranından yararlanılarak ithal edilen "ham ayçiçek yağı"nın üretime girmesi sonucu elde edilen ikincil ürün niteliğindeki "destile edilemeyen yağ asidinin" insan gıdası olarak yetiştirilen hayvanlara yönelik yem sanayinde kullanıldığının veya kullanılmak üzere satıldığının tespit edildiğinden bahisle ikincil ürüne tekabül eden miktarda ham ayçiçek yağının matrahı esas alınarak mutat ile indirimli vergi oranı farkı
üzerinden ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergileri ile bu vergiler üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazların reddine dair işlemlerin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.
Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, davacı tarafından nihai kullanım izin belgeleri uyarınca ithal edilen "ham ayçiçek yağı"nın üretime girmesi sonucu elde edilen ve dava dilekçesinde de "fire" olarak beyan edilen "destile edilemeyen yağ asidi"nin bir kısmının satışının yapıldığının, bir kısmının da davacının depolarında bulunduğunun sabit olduğu, Dahilde İşleme Rejimi Tebliği'nin 3. maddesinde, "fire"nin, işleme faaliyetleri sırasında özellikle kuruma, buharlaşma, sızma veya gaz kaçağı şeklinde yitirilen ve imha olan kısım ile ekonomik değeri olmayan atık olarak tanımlandığı,
işleme faaliyeti sonucu ortaya çıkan ve ekonomik değeri olan söz konusu ürünün fire olarak kabul edilemeyeceği, beyanname muhteviyatı eşyaların nihai kullanımı sonucu ortaya çıkan ve ekonomik değeri olmasına karşın fire olarak beyan edilen ürünün indirimli vergi oranından yararlandırılması mümkün bulunmadığından bahisle mutat ile indirimli vergi oranı farkı üzerinden ek olarak tahhakuk ettirilen gümrük ve katma değer vergileri ile bu vergiler üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazların reddine ilişkin işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Asıl ürün ile ikincil ürün aralarında nitelik farkı olmayıp pozisyonlarının aynı olduğu, ancak ikincil ürünler ekonomik bir değer taşımadığından cüz'i meblağlara satıldığı ve bu nedenle fire olarak kabul edilmesi gerektiğinden tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 7. Daire, E. 2018/5239, K. 2022/264, 26 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama