Danıştay 7. Daire E.2018/5294 K.2022/1282

Dava konusu istem: Davacı adına, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, bandrolsüz sigara bulundurduğundan bahisle, takdir komisyonu kararına dayanılarak, 2016 yılının Eylül dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim ve katma değer vergilerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, davacı adına tarh edilen özel tüketim ve katma değer vergilerinin asıl borçlusu olan mükellefin İzmir ilinin Tire ilçesinde yerleşik … Tütün Mamülleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi olduğu, bu mükellefin ise, davalı idarenin mükellefi olmadığının anlaşıldığı, dolayısıyla, söz konusu müteselsil sorumluluktan doğan tarhiyatlarla ilgili olarak, bu şirketin özel tüketim ve katma değer vergileri yönünden bağlı olduğu vergi dairesinin yetkili olması nedeniyle, davacı adına, davalı idarece yapılan tarhiyatların yetki yönünden hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Olayda, davacı adına 30/09/2016 tarihinde Van İl Emniyet Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü ekiplerince, kaçakçılıkla mücadele kapsamında yapılan istihbari çalışmalar kapsamında, ''Şabaniye …,.

Sokak, No:…, Edremit/VAN'' adresinde batı illerine sevk edilmek üzere yüklü miktarda kaçak sigara olduğu bilgisine ulaşılması üzerine, bahse konu adrese gidilerek yapılan aramada; ikamet adresinin girişine göre sağ tarafta bulunan müştemilatta, ikametgahın birinci katının balkon altlarında ve arka tarafında bulunan garajda, arama esnasında gelen davacı tarafından kendisine ait olduğu beyan edilen 120.000 paket … marka, 11.000 paket … ve 11.500 paket … marka, üzerinde TAPDK bandrolü bulunmayan, özel etiketi veya işareti olmayan, yabancı menşeili kaçak tütün mamüllerinin ele geçirildiği,

bu durumun emniyet mensupları ile davacı tarafından ihtirazi kayıt konmaksızın birlikte imzalanarak 30/09/2016 tarihli tutanak ile kayıt altına alındığı, ele geçirilen sigaralar nedeniyle, her bir sigara için asgari maktu vergi tutarı üzerinden özel tüketim vergisinin ve her bir sigara için tespit tarihindeki özel tüketim vergisi dahil emsal bedel nazara alınarak katma değer vergisinin hesaplandığı, dava dosyasında bulunan tespit tutanağında, kaçak sigaraların kendisine ait olduğu yönündeki davacı beyanı ile davacı hakkında aynı olay nedeniyle 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefetten dolayı açılan davada.

Ceza Mahkemesinin E:2017/7 sayılı dosyasında verdiği mahkumiyet kararı bir arada değerlendirildiğinde, ele geçirilen sigaraların kaçak ve davacının hüküm ve tasarrufu altında olduğu sonuç ve kanaatine varıldığı, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrasına göre, 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 257. maddesinin verdiği yetki uyarınca kullanılma zorunluluğu getirilen özel etiketi veya işareti olmayan özel tüketim vergisine tabi ürünleri bulundurduğu açık olan davacı adına re'sen tarh edilen özel tüketim vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı, katma değer vergisi yönünden ise;

olayda, yapılan aramada ele geçirilen kaçak sigaralar ile davacının ilgisinin bulunduğu tespit edilmiş olmakla birlikte davacının söz konusu kaçak sigaraların yurt içinde ticaretini yaptığı, ticari amaçla satarak teslim ettiği veya başkaca şekilde katma değer vergisine tabi olacak herhangi bir işleme tabi tuttuğu yolunda davalı idarece herhangi bir tespitin yapılmadığı,

ayrıca fiili ya da kaydi envanter sırasında belgesiz mal bulundurulduğunun veya belgesiz hizmet satın alındığının tespiti halinde, bu alışlar nedeniyle ziyaa uğratılan katma değer vergisinin belgesiz mal bulunduran veya hizmet satın alan mükelleften aranacağının kurala bağlandığı, yasal düzenlemede açıkça mükellef ifadesinin kullanıldığı,

ayrıca mükellef olmamakla birlikte yalnızca belirli bir miktarı aşan belgesiz mal bulundurduğu tespit edilenler adına 4760 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 5. fıkrasında yer alan hükme benzer bir düzenlemeye katma değer vergisi açısından yer verilmemiş olduğu göz önüne alındığında dava konusu katma değer vergisi tarhiyatında bu yönüyle hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile özel tüketim vergisinin iptali yolundaki hüküm fıkrasının kaldırılmasından sonra özel tüketim vergisi yönünden davanın reddine, istinaf başvurusunun kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Uyuşmazlığa konu vergilerin teslime bağlı olarak dahilde doğan ve Maliye İdaresince tarh ve tahsili mümkün bulunan vergiler olmadığı, ithalattan kaynaklanan ve asıl mükellefi ithalatçı olan vergileri tarh etme ve bu vergiye bağlı ceza uygulama yetkisinin Gümrük İdaresinde olduğu, hakkında kesinleşmiş bir mahkumiyet kararı olmadığından, tesis edilen işlemlerin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.