Danıştay 7. Daire E.2018/5306 K.2021/5877

Dava konusu istem: Davacı tarafından taşımacılığı üstlenilen transit özet beyan muhteviyatı eşyanın yurt dışı edilmediğinden bahisle tesis edilen tarh ve ceza kesme işlemlerinin iptali istemiyle açılan davaların reddedilmesini müteakip, özel tüketim vergisi, vergi ziyaı cezası ile gecikme faizi ve yargı harcının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin 2005 yılının Haziran ayına ilişkin kısımlarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan tarhiyatların ... Vergi Mahkemesince Danıştay Yedinci Dairesinin bozma kararına uymak suretiyle, "davalı vergi dairesi tarafından yapılacak vergi incelemesi sonucunda matrahın belirlenmesi ve bu matrah farkı üzerinden özel tüketim vergisinin hesaplanarak re'sen tarh edilmesi gerekirken;

takdir komisyonunca takdir olunan veya vergi inceleme raporuyla belirlenmiş bir matrah ya da matrah farkına dayanmaksızın, yurdışı edilmediği belirtilen eşyaya tekabül eden özel tüketim vergisinin tahsil edilmesi gereğini duyuran Gümrük İdaresi yazıları dayanak alınarak 2005/Haziran dönemine ilişkin olarak tarh edilen özel tüketim vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı" gerekçesiyle iptaline karar verildiği anlaşıldığından, dayanağı kalmayan ödeme emrinin dava konusu edilen kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emrinin 2005 yılının Haziran dönemine isabet eden kısımlarının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.