Danıştay 7. Daire E.2018/5475 K.2021/5587

Dava konusu istem: Davacı tarafından 2016 yılının Ekim ve Aralık aylarının muhtelif dönemlerine ilişkin özel tüketim vergisinin vergi borçlarına mahsuben iadesi talebiyle yapılan başvuru üzerine tesis edilen ...tarih ve ...sayılı işlemin 2016 yılının Aralık ayının 2. dönemine ilişkin kısmının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ....

Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla, davalı idarece mahsuben iade taleplerinin vergi inceleme raporu dışında diğer belgelerin tamamlanması ve mahsuba konu özel tüketim vergisi tutarının ödendiğine dair satıcının vergi dairesinden teyit alınması üzerine yerine getirileceğinin belirtildiği, davacının satıcı ...Madeni Yağlar Akaryakıt Petrol Tarım Kimya Ürünleri Pazarlama Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nce tahakkuk eden vergi tutarının Uray Vergi Dairesi Müdürlüğü nezdinde ödendiğine dair tahsilat bilgilerini dosyaya sunduğu,

davalı idare tarafından ilgili Tebliğde belirtilen hususlarda bir eksikliği olduğu veya Kanun'a ekli (I) sayılı listenin B cetvelindeki malların bu listeye dahil olmayan malların imalinde kullanılmadığı yönünde bir belirleme yapılmadığı anlaşıldığından, ilgili mevzuat hükümleri dışında Gelir İdaresi Başkanlığı'nın yazısına istinaden davacının mahsuben iade talebinin reddedilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin dava konusu edilen kısmının iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı tarafından 2016 yılının Ekim ve Aralık aylarının muhtelif dönemlerine ilişkin özel tüketim vergisinin vergi borçlarına mahsuben iadesi talebiyle yapılan başvuru üzerine tesis edilen 12/05/2017 tarih ve 9841 sayılı işlemin 2016 yılının Aralık ayının 2. dönemine ilişkin kısmının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrasında, Kanun'a ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelindeki malların.

(I) sayılı listeye dahil olmayan malların imalinde kullanılmak üzere mükellefler tarafından tesliminde tarh ve tahakkuk ettirilen özel tüketim vergisinin Bakanlar Kurulu tarafından belirlenecek kısmının, teminat alınmak suretiyle tecil olunacağı, söz konusu malların tecil tarihini takip eden aybaşından itibaren oniki ay içinde (I) sayılı listeye dahil olmayan malların imalinde kullanılması halinde tecil olunan verginin terkin edileceği, bu hükümlere uyulmaması halinde, bu malların tecil-terkin işlemi dışındaki amaçlarla tesliminde tarh edilmesi gereken vergi tutarından, daha önce tahsil edilen verginin mahsubundan sonra kalan tutarın,

vade tarihinden itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 51. maddesinde belirlenen gecikme zammı ile birlikte alıcıdan tahsil edileceği, ancak, tecil edilen verginin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda belirtilen mücbir sebepler dolayısıyla terkin edilememesi halinde bu verginin, tecil edildiği tarihten itibaren 6183 sayılı Kanun'un 48. maddesine göre ilgili dönemler için geçerli tecil faizi ile birlikte alıcıdan tahsil edileceği hükmü yer almıştır.

Aynı Kanun'un 12. maddesinde, Bakanlar Kuruluna verilen yetkiye istinaden 09/10/2012 tarihli ve 28436 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2012 tarihli ve 2012/3792 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 1. maddesi ile, 4760 sayılı Kanun'a ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelindeki vergi tutarları uygulanarak teslim edilen malların, (I) sayılı listeye dahil olmayan malların imalinde imalatçılar tarafından kullanılması halinde, imalatta kullanılan mallar için bahse konu maddede GTİP numaraları itibariyle karşılarında gösterilen oran ile daha önce uygulanan vergi tutarının çarpılması suretiyle hesaplanan vergi tutarlarının uygulanacağı,

buna göre söz konusu mallara daha önce uygulanan vergi tutarları ile bu mallar için belirtilen oranlara göre hesaplanan vergi tutarları arasındaki farkın iade edilebileceği, 2. fıkrasında ise, 04/12/2003 tarihli ve 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 2. maddesinde yer alan madeni yağ tanımına giren mallar ile bu kapsamda kullanılan diğer malların imal edilmesi halinde, bu kapsamdaki imalatlar için bu hükmün uygulanmayacağı belirtilmiştir.

213 sayılı Kanun'un 3. maddesinin (B) fıkrasında, vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu; gerçek mahiyetin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği; şu kadar ki, vergiyi doğuran olayla ilgisi tabii ve açık bulunmayan şahit ifadesinin, ispatlama vasıtası olarak kullanılamayacağı; iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde, ispat külfetinin bunu iddia edene ait olduğu; 134. maddesinde ise, vergi incelenmesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu belirtilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Yukarıda yer verilen düzenlemelerin birlikte değerlendirilmesinden; iade işleminin gerçekleştirilebilmesi için, özel tüketim vergisi ödenerek teslim alınan 4760 sayılı Kanun'a ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelindeki malların, (I) sayılı listenin dışında bulunan ve Kanun'da aranılan nitelikte ve sürede yapılan üretim neticesinde ortaya çıkan mamulde kullanılmaları ve aynı zamanda liste dışında üretilen mamulün 5015 sayılı Kanun'da yer alan madeni yağ tanımına giren mallar ile bu kapsamda kullanılan diğer mallardan olmaması gerektiği, ilgilinin iade talebi üzerine vergi dairesince yapılacak incelemede bahsi geçen hususların araştırılarak talebin değerlendirilmesinin icap ettiği sonucuna ulaşılmaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, davacının üretmiş olduğu 3824.90.96.90.68 pozisyonundaki mal ile ilgili olarak üretimde kullanılan hammaddeler için ödenen özel tüketim vergisinin iadesi amacıyla yapılan başvuru üzerine davalı idare tarafından ibraz edilen üretim reçetelerinin incelenmesinden, Gelir İdaresi Başkanlığı'nın 04/09/2015 tarihli yazısında, imal edilen ürün akaryakıta karıştırılabilen ve akaryakıt olarak kullanılabilen mallar arasında bulunduğundan mahsuben iade yapılmasının mümkün olmadığının bildirilmesi üzerine dava konusu işlem tesis edilmiş ise de;

davalı idare tarafından malın, akaryakıta karıştırılabilen veya akaryakıt olarak kullanılabilen mallar arasında bulunduğuna ilişkin somut ve geçerli bir tespit yapılmaksızın, sadece, 5015 sayılı Kanun'un 2. maddesinde yer alan tanımdan hareketle iade isteminin reddedildiğinin anlaşılması karşısında yukarıda yer alan gerekçesiyle işlemin dava konusu edilen kısmının iptali yolunda verilen mahkeme kararında sonucu itibarıyla isabetsizlik görülmemiştir.