Danıştay 7. Daire E.2018/707 K.2022/960

Dava konusu istem: Davacı tarafından sevk ve idare edilen araçta kaçak sigara bulundurulduğunun tespit edildiğinden bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası kapsamında takdir komisyonu kararına istinaden 2015 yılının Mart ve Ağustos dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve kesilen vergi ziyası cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla, davacının sevk ve idaresindeki ...plakalı araçta yapılan aramalarda, 07/03/2015 tarihinde 2729 paket, 06/08/2015 tarihinde ise 14.390 paket kaçak sigara ele geçirildiği hususunun emniyet yetkililerince düzenlenen tutanaklarla tespit edildiği, davacının ilk tutanakta yer alan tespitlere itiraz etmediği, sonraki tarihli tutanağa dayalı olarak yapılan ceza yargılamasında ...Asliye Ceza Mahkemesinin E:..., K:...sayılı kararıyla mahkumiyetine karar verildiği,

gerek yakalama tutanağında gerekse Mahkeme huzurunda alınan ifadeleri birlikte değerlendirildiğinde, davacı adına bulunduran sıfatıyla yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı; ancak, 06/08/2015 tarihli tutanakla ele geçirilen 14.390 paket sigaraya dair Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunca düzenlenen 23/11/2015 tarihli değerlendirme raporunda, toplam 14.400 paket sigara için emsal bedel belirlendiği, yapılan incelemede raporun 12. satırında belirtilen 10 paket ve 6,00-TL birim bedelli "..." markalı sigaranın yakalama tutanağında yer almadığı,

yine ...Asliye Ceza Mahkemesinin anılan dosyasında da ele geçirilen sigaraların 14.390 paket olduğunun anlaşılması karşısında, cezalı tarhiyatın değerlendirme raporunun 12. satırında belirtilen sigaralara ilişkin kısmında yasal isabet görülmediği gerekçesiyle kısmen davanın reddine, kısmen de dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kararın istinaf başvurusuna konu hüküm fıkrasının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Olayda, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun aradığı imal, ithal ve teslim şartları gerçekleşmediğinden verginin doğmadığı, tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.