KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2018/896 E., 2022/139 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2022
- Esas No
- 2018/896
- Karar No
- 2022/139
Karar Metni
343 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
TEMYİZ EDEN (DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı (…Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Finansman Anonim Şirketi
VEKİLLERİ : 1- Av. … 2- Av. …
İSTEMİN KONUSU
... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen ödeme emrinin 2014 yılının Kasım dönemine ilişkin banka ve sigorta muameleleri vergisi ve gecikme zammına dair kısmının iptali ve ihtirazi kayıtla ödenen tutarın yasal faiziyle iadesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, mahsuplaşma talebi hakkında ödeme emri düzenlenmeden önce bir karar verilmesi ve eğer mahsup talebi reddedilmişse ret işleminin tebliğ edilmesinden sonra ödeme emri düzenlenmesi gerekirken, bu hususta herhangi bir işlem yapılmaksızın doğrudan ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emrinin davaya konu edilen kısmının iptaline ve ihtirazi kayıtla ödenen tutarın 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'da öngörülen yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 58. maddesi uyarınca ödeme emrine itiraz sebeplerinin tahdidi olduğu, olayda belirtilen itiraz sebepleri bulunmadığından mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 7. Daire, E. 2018/896, K. 2022/139, 21 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama