Danıştay 7. Daire E.2019/1069 K.2022/4410

Dava konusu istem: Davacıya ait … no'lu genel antrepoda meydana gelen hırsızlık olayı sonrası yapılan sayımda … Tekstil Ürünleri Pazarlama Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi adına tescilli … tarih ve … sayılı, … tarih ve … sayılı antrepo beyannameleri muhteviyatı eşyaların bir kısmının antrepoda bulunmadığından tespit edildiğinden bahisle tahakkuk ettirilen katma değer vergisi ile 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 236. maddesi uyarınca eşyaların gümrüklenmiş değeri üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın zımnen reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, antrepo denetim işlemleri için yetkilendirilmiş gümrük müşavirliği hizmetlerini yürüten şirketin sigortalı çalışanı olan … tarafından 20/02/2016 ve 27/02/2016 tarihlerinde antrepo mührünün fekki suretiyle gerçekleştirilen hırsızlık fiili neticesinde, uyuşmazlık konusu beyannameler muhteviyatı eşyaların antrepodan çıkartıldığı hususunun davacı tarafından resmi makamlara bildirildiği ve gerekli şikayetlerin yapıldığı, dosyaya sunulan yazışmalardan hırsızlık olayından dolayı açılan davada yetkilendirilmiş gümrük müşaviri ve antrepo işleticisinin suçlanmadığı,

davalı idare tarafından görevlendirilen heyet tarafından yapılan değerlendirmede yetkilendirilmiş gümrük müşaviri ve antrepo işleticisinin mevcut bilgi ve belgelere göre iştirakinin olmadığının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, işlemin tahakkuka ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı;

cezaların şahsiliği ilkesi uyarınca 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 236. maddesine göre para cezası kararının hırsızlık fiilini gerçekleştiren yetkilendirilmiş gümrük müşavirinin sigortalı çalışanı adına alınması gerektiği, dolayısıyla antrepo işleticisi olan davacı adına ceza kararı alınabilmesi için gerekli koşulların olayda mevcut olmadığı anlaşıldığından, işlemin para cezasına ilişkin kısmında da hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava açılmadan önce yapılan itiraza ilişkin açık ret kararı alındığı, antrepodan eşyaların çıkarılmasında kusurlu olan davacı adına tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.