Danıştay 7. Daire E.2019/1192 K.2022/1571

Dava konusu istem: Davacı adına 2014 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 58 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyaya ilişkin olarak düşük kıymet beyanında bulunulduğundan bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergileri ile 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın vergi ve ceza tutarlarının arttırılması suretiyle reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla, itiraz üzerine vergi ve ceza tutarlarının bölge müdürlüğünce arttırılan kısmında yetkisizlik nedeniyle hukuka uyarlık görülmediği; ithal edilen eşyanın gümrük kıymetinin belirlenmesinde, öncelikle, satış bedelinin esas alınması satış bedelinin esas alınması için gerekli koşulların mevcut olmadığının tespit edilmesi halinde sırasıyla diğer yöntemlere başvurulması gerektiği; ayrıca, gümrük idaresinin, beyanın doğruluğunu tespit amacıyla, her zaman, her türlü bilgi ve belgeyi inceleyerek değerlendirme hak ve yetkisine sahip olduğu,

olayda, davacı tarafından yurt dışına yapılmış ödeme ve transferlerin tamamının eşyanın gümrük kıymetine dahil edilmediği, açıkta kalan ilave transferlere ilişkin olarak açıklama yapılmadığı, transfer bakiyesi ve alacağı varken bu kullanılmayıp beyanname tarihinden sonra da ödemelerde bulunulduğu, bunun beyannameler muhteviyatı eşyanın büyük oranda düşük kıymetten beyan edildiğini gösterdiği kabulünden hareketle işlem tesis edilirken hesaplamanın açıkta kalan ilave transferlerin toplam fatura tutarları gözetilerek dağıtılması suretiyle yapıldığı,

eşyanın gerçek satış bedelinin belirlenmesine yönelik başkaca bir araştırmanın yapılmadığının anlaşılması karşısında, beyan edilen gümrük kıymetinin gerçeği yansıtmadığına ilişkin olarak usulüne uygun bir araştırma ve somut bir tespitte bulunulmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Uyuşmazlık konusu beyannameler muhteviyatı eşyalar için düşük kıymet beyanında bulunan davacı adına tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Davacı adına 2014 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 58 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyaya ilişkin olarak düşük kıymet beyanında bulunulduğundan bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergileri ile 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın vergi ve ceza tutarlarının arttırılması suretiyle reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

Davacı hakkında düzenlenen ... tarih ... sayılı cevaplı raporda; başka hangi amaçla yapıldığı yükümlüsünce makul ve kabul edilebilir şekilde açıklanıp ispatlanamamış olan dolayısıyla açıkta kalan ilave transferlerin yapılan ithalatlara ilişkin olduğu kabul edilerek düşük kıymet beyanında bulunulduğu, döviz transferlerinin sebebinin açıklanamadığı, muhasebe kayıt ve verilerinin incelenmesi neticesinde 2013 yılına ait mal bedellerini aşan tutarlardaki transfer tutarlarının 2014 yılı hesap dönemi açılış fişinde devreden olarak yer almadığı, 42.750TL tutarında avansın ihracatçı firmalara ait olduğuna dair bir kaydın bulunmadığı,

ithalatın hemen hemen tamamını peşin yapan firmanın 167.000 USD tutarında alacağı olmasına karşın bunu kullanmayıp ödemeye devam etmesinin ve uzun vadeli avansla satıcıyı kredilendirmenin ticari teamüllerle bağdaşmadığı, her ne kadar ithalatçı vekili tarafından bir kısım firmalara gönderilen ödeme ve transferlerin en geç 2 ay içinde yapacakları mal bedeline ait olduğu beyan edilmişse de, 23/11/2015 tarihi itibarıyla dahi fazladan yapılmış transfer bakiyesinin bulunduğu,

dolayısıyla davacı tarafından makul ve kabul edilebilir şekilde açıklanıp ispatlanamayan fazla transfer tutarlarının ilgili dönemlerdeki ithal edilen eşyalara ilişkin olduğunun kabulü gerektiğinden, söz konusu fazla transferlerin eşyanın gümrük kıymetine dahil edilmesi suretiyle tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz istemine konu kararın,

dava konusu işlemlerin zamanaşımına uğrayan beyannameler ile itiraz üzerine arttırılan vergi ve cezanın yetkisizlik nedeniyle hukuka uygun olmadığı görülen kısımları dışında kalan kısmı ile diğer beyannameler yönünden iptaline ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerektiği oyuyla karara katılmıyoruz.