Danıştay 7. Daire E.2019/1366 K.2023/1568

Dava konusu istem: Asıl borçlu … Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin ödenmeyen 2003 ila 2009 yıllarına ait muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci olduğundan bahisle davacı adına düzenlenen … tarihli … takip numaralı ve … tarihli …ve … takip numaralı 12 adet ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, …-… ve …-… tarih ve sayılı ödeme emirleri içeriğinde yer alan borçların ilgili olduğu dönemlerde davacının kanuni temsilci ve ortak sıfatının bulunmadığı; 10 numaralı ödeme emri içeriğindeki özel usulsüzlük cezasının ise davacının kanuni temsilcilik ve ortaklık sıfatının sona erdikten sonra, 2014 yılında kanuni temsilci olan …'un defter ve belgeleri ibraz etmemesi fiilinden, dolayısıyla davacıdan sonra kanuni temsilci olan kişilerin davranışlardan kaynaklandığı, bu nedenle, davacının fiilleri ile 2009 yılına ilişkin özel usulsüzlük cezası arasında nedensellik bağı bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Aslı borçlu hakkında vergi inceleme raporları düzenlenerek cezalı katma değer vergisi tarhiyatı yapıldığı, davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin dayanaklarının ise şirket adına düzenlenmiş olan 2 nolu vergi/ceza ihbarnameleri ve beyanname tahakkuk fişleri olduğu ve asıl borçlunun kesinleşmiş vergi borçları için tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü ve Yedinci Dairelerince 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na, 3619 sayılı Kanunla eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.