Danıştay 7. Daire E.2019/1477 K.2022/5178

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … - …, … - …, … - … tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşyaların gümrük vergileri ödenmeden izinsiz olarak supalan sahasından çıkarıldığından bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 236. maddesinin 1. fıkrası uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, uyuşmazlık konusu beyannamelerin arka sayfalarının incelenmesinden, beyannamelerin tescil edildiği tarihlerde eşyaların gümrük memurlarınca sayılarak ve imzalanarak mal sahibine teslim edildiği anlaşılmış olup, söz konusu eşyaların tabi tutulduğu rejimin de kısmi muafiyete tabi geçici ithalat rejimi olmadığı göz önünde bulundurulduğunda, söz konusu eşyaların supalan sahasından gümrük memurlarının muvafakatiyle çıkarıldığı sonucuna ulaşıldığından, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 236. maddesi uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Uyuşmazlık konusu beyanname muhteviyatı eşyaların vergileri ödenmeden supalan sahasından çıkarıldığının tespit edilmesi üzerine tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.