Danıştay 7. Daire E.2019/1925 K.2022/4812

Dava konusu istem: Transit refakat belgesi ile 28/10/2017 tarihinde Hamzabeyli Tır Gümrük sahasına giriş yapan araç içerisinde belge kapsamında "cam şişe" ve "elbise askısı" cinsi eşyaların beyan edilmesine karşın, "cam şişe" yerine belge kapsamında yer almayan "şemsiye" cinsi eşyanın tespit edilmesi üzerine, 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 235. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarında karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, eşyaların kıymetinin İthalatta Gözetim ve Korunma Önlemlerine İlişkin Tebliğ'de belirtilen birim gümrük kıymeti esas alınarak belirlendiği, Gümrük Kanunu'nda yer alan kıymete ilişkin düzenlemelerin eşyaların gümrüklenmiş değerinin hesaplanmasında göz önünde bulundurulmamış olması sebebiyle, somut verilerden yoksun hesaplamaya dayanılarak tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tespit edilen beyan harici eşyalara ilişkin fatura olmadığından, kıymetin İthalatta Gözetim ve Korunma Önlemlerine İlişkin Tebliğ'de belirtilen birim gümrük kıymeti esas alınarak belirlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.