Danıştay 7. Daire E.2019/2207 K.2021/5988

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2012 yılının Ocak ilâ Nisan dönemlerine ait özel tüketim vergisi beyannameleri ile 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrası kapsamında yapılan teslimlere ilişkin teminatların iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporuna dayanılarak 2012 yılının Ocak ilâ Nisan dönemleri için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergilerine ilişkin işlemlerin Mahkemelerince iptali yolundaki kararın, Danıştay Yedinci Dairesinin 09/01/2017 tarih ve E:2016/13129, K:2017/30 sayılı kararı ile usul hükümleri yönünden bozulması üzerine, bozma kararına uyularak, ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararla, vergi ve cezaların iptaline karar verildiği,

bu durumda anılan yargı kararıyla sebep unsuru ortadan kalkan dava konusu teminatın iadesi talebinin reddine dair işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.