KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2019/3809 E., 2022/4698 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 29 Kasım 2022
- Esas No
- 2019/3809
- Karar No
- 2022/4698
- Temyiz eden (davalı)
- … Bakanlığı adına … Gümrük Müdürlüğü
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- … Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
558 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı şirket adına tescilli … tarih ve … sayılı ile … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı "Thiabendazole" cinsi eşyanın 2007/13033 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına istinaden %8 oranında katma değer vergisi beyan edilerek ödenmesinden sonra, beyan aşamasında 2013/9 sayılı Genelge uyarınca muafiyet kodu seçilmediği ve ilgili Bakanlık tarafından düzenlenen katma değer vergisi indirimine ilişkin uygunluk yazısı ve/veya ruhsatın ibraz edilmediğinden bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisi ile bu vergi üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla.
4458 sayılı Gümrük Kanunu'nda yer almayan Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Risk Yönetimi ve Kontrol Genel Müdürlüğünün 24/07/2013 tarih ve 2013/9 sayılı Genelgesi ile getirilen muafiyet kodu seçme ve uygunluk yazısı ve/veya ruhsat ibrazı koşullarının aranmasının yasallık ilkesinin geçerli olduğu vergi hukukuna aykırı düşeceği, davacı şirket tarafından adına tescilli serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı "Thiabendazole" ticari tanımlı eşyaya ilişkin olarak,
… tarih ve … ruhsat no'lu 28/11/2015 tarihine kadar geçerli ticarete ve kullanıma müsaade edildiğine dair "Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğü Veteriner İspençiyari ve Tıbbi Müstahsarlar İlaç Ruhsatnamesi"nin ve ... tarih ve ... sayılı "Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğü Uygunluk Belgesi"nin ithalat aşamasında beyannameye eklendiği,
ayrıca ek tahakkuk ve para cezasına karşı yapılan itiraz başvurusuna da eklenerek davalı idareye sunulmuş olması karşısında, davalı idarece ek tahakkuku gerektirecek bir tespit olmaksızın tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Risk Yönetimi Kontrol Genel Müdürlüğünün 2013/9 sayılı Genelgesinin yayım tarihinden sonra, ILHM1 ve ILHM2 muafiyet kodu seçilmeyen beyannamelerle ilgili olarak katma değer vergisi oranının %8 olarak esas alınabilmesi için beyan aşamasında gümrük idaresine ibraz edilmesi gereken belgelerin ibraz edilmediği, dava dilekçesine eklenen belgenin veteriner tıbbi ürün pazarlama izni olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 7. Daire, E. 2019/3809, K. 2022/4698, 29 Kasım 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama