Danıştay 7. Daire E.2019/4268 K.2022/4712

Dava konusu istem: Davacının 2013 ve 2014 yılı hesap ve işlemlerinin 6802 sayılı Gider Vergileri Kanunu yönünden incelenmesi neticesinde düzenlenen takdir komisyonu kararına istinaden 2014 yılının Kasım dönemine ilişkin olarak tarh edilen banka ve sigorta muameleleri vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davalı idareden ihtilaf konusu dönem matrahının nasıl hesaplandığının verilen ara kararla sorulması üzerine gelen cevapta, vergi tekniği raporuna istinaden takdir komisyonunca %18 oranındaki katma değer vergisinin POS cihazıyla satışlarındaki miktarlara ilave edildiği, raporda vergi müfettişinin önerdiği %2,5 oranı uygulanarak komisyon gelirinin bulunduğu ve takdir komisyonunca matrahın takdir edildiğinin belirtildiği görüldüğü,

bu durumda, söz konusu takdir komisyonu kararına done alınan vergi tekniği raporunda faiz gelirinin tespitinde %2,5 oranının, banka komisyon giderinin tespitinde de %1,3 oranının uygulanacağının belirtildiği, ikrazatçılık faaliyetine konu işlem tutarları toplamı üzerinden faiz geliri, banka komisyon gideri ile banka ve sigorta muameleleri vergisinin hesaplanmadığı ve hesaplanacak faiz geliri, banka komisyon gideri ile banka ve sigorta muameleleri vergisi tutarları nazara alınarak safi gelirin tespit edilmediği anlaşıldığından,

safi gelir tespit edilmeksizin ikrazatçılık faaliyetine konu işlem tutarlarına %18 oranında katma değer vergisi uygulanarak elde edilen toplam tutarın %2,5 oranın esas alınmasıyla hesaplanan vergi matrahı üzerinden yapılan vergi ziyaı cezalı banka muameleleri vergisi tarhiyatında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının işyerinde tefecilik suçu ile ilgili olarak Emniyet Müdürlüğü ekiplerince yapılan aramada. Toptan Ticaret, … ve.

Ticaret'e ait üç adet POS cihazı ele geçirildiği, 2013, 2014 yılı hesap ve işlemlerinin "pos tefecilik" faaliyeti yönünden incelenmesi üzerine hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuna istinaden sevk edildiği takdir komisyonunca, davacı tarafından kullanılan POS cihazlarından çekilen katma değer vergisi dahil toplam 66.288.239,14-TL üzerinden %2,5 komisyon oranı uygulanarak bulunan 1.657.205,9-TL matrah üzerinden dava konusu cezalı tarhiyat yapılmış ise de; vergi tekniği raporuna göre, defter belge isteme yazısı tebliğ edilmesine rağmen süresi içinde defter ve belgelerin ibraz edilmediği,

2014 yılının 07,08,09,10,11 dönemleri için davacının verdiği katma değer vergisi beyannamelerinde "Beyan edilecek bilgim bulunmamaktadır" notu düşüldüğü, matraha ait herhangi bir bilgi olmadığı, banka ve sigorta muameleleri beyannamesinin verilmediği, verilen muhtasar beyannamelerde 2013-2014 yıllarında işçi çalıştırılmadığının beyan edildiği, 2014 yılı için herhangi bir belge basım bilgisine ve 2013-2014 yılına ilişkin herhangi bir defter tasdik bilgisine rastlanmadığı, davacı ve/veya davacıyla işlem yapanların 2014 yılı için mal alışları ve mal satışları ile ilgili olarak herhangi bir bildirim vermediği, kredi kartıyla 2014 yılında.

Toptan Ticarete ait. Bankası … terminal nolu pos cihazından 55.730.478,75-TL ve …'a ait.

Bankası … terminal nolu pos cihazından 445.995,10-TL tutarında işlem gerçekleştirildiği, kredi kartından çekişler yapılan kişilerin alınan ifadelerinde; pos cihazlarından nakit ihtiyaçlarını karşılamak üzere çekimler yaptıklarını, yapılan işlem karşılığında %2 ile 3 arasında değişen oranlarda komisyon ödediklerini beyan ettikleri tespitlerine yer verildiği, davacının faaliyetinin niteliği iş ve kapasitesi itibariyle beyanlarında görünen çok yüksek tutardaki hasılatı elde etmesinin ticari hayatın olağan icaplarına uygun olmaması, kredi kartından çekimler yapılan kişilerin alınan ifadelerinde;

pos cihazlarından nakit ihtiyaçlarını karşılamak üzere çekimler yaptıkları yönünde beyanlarının bulunması ve rapordaki diğer tespitler beraber değerlendirildiğinde davacının kredi kartları ile çekim yapmak suretiyle ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğu sonucuna varıldığından,

adına cezalı tarhıyat yapılmasında hukuka aykırılık bulunmamakla birlikte, Mahkeme tarafından, POS cihazlarından çekilen toplam tutar üzerinden %2,5 oranında hesaplanan komisyon gelirinden bankalara ödenen %1,3 oranında komisyon giderinin düşülmesi ve yapılan çekimlerin özel matraha tabi işlemler olarak katma değer vergisi hesaplanmadan ve bu vergi tahsil edilmeden yapıldığından takdir komisyonunca matraha katma değer vergisi eklenmemesi gerektiği yönünde varılan sonucun hukuka uygun görüldüğü ancak,

ortada yine de beyan dışı kalan bir matrah farkı bulunduğundan cezalı tarhıyatın davacının POS cihazlarından çekilen toplam tutar üzerinden katma değer vergisi hesaplanmadan %2,5 oranında hesaplanan komisyon gelirinden bankalara ödenen %1,3 oranındaki komisyon giderinin düşülmesi suretiyle bulunacak matraha göre tadilen tasdikine karar verilmesi gerekirken tamamen kaldırılması şeklinde kurulan davanın kabulü yönündeki kararda hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davalı idarenin istinaf isteminin kısmen kabulüne ve istinafa konu kararın kaldırılmasından sonra, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından; adına POS cihazı bulunmadığı, yapılan tespitlerin gerçeği yansıtmadığı ve varsayımlara dayandığından, tesis edilen işlemde hukuka uyarlık; davalı idarece; düzenlenen raporlarda yasa dışı ikrazatçılık faaliyetinin somut olarak ortaya konulduğundan tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.