KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2019/4548 E., 2022/742 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 22 Şubat 2022
- Esas No
- 2019/4548
- Karar No
- 2022/742
- Temyiz eden (davalı)
- ...Bakanlığı adına ...Gümrük Müdürlüğü
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...Lojistik Ticaret Anonim Şirketi
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ...Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
536 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Maliki olduğu araçla, gümrük işlemine tabi tutulmadan yurda sokulduğu tespit edilen ...numaralı konteyner muhteviyatı eşyanın kanuna aykırı girişine iştirak ettiği ve girişin kanuna aykırı olduğunu bildiği veya normal olarak bilmesi gerektiğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 182. maddesinin 3. fıkrasının (b) bendi uyarınca tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergileri ile gümrük idaresince eşya konulmasına izin verilen yerlerden eşya çıkarıldığından bahisle aynı Kanun'un 236. maddesinin 1. fıkrası uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ....
Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla, ödeme emrine konu tahakkuk ve para cezasına vaki itirazın süre aşımı yönünden reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle Mahkemelerinin E:...esasına kayıtlı dosyasında açılan davanın reddi yolundaki karara yönelik istinaf başvurusunun reddedilmesi üzerine amme alacağının kesinleştiği, davacı tarafından araç sahibi olmaktan öte başka bir sıfatlarının bulunmadığı ve fiile kasıtlı olarak iştirak etmedikleri ileri sürülmüşse de;
borç doğuran işlemlerdeki (tarh, tahakkuk veya ceza kesme işlemleri) hukuka aykırılıkların bu işlemlere karşı süresinde açılacak idari davalarda ileri sürülmesi gerekmekte olup, borcun maddi olarak mevcut olmadığı iddiasının, amme alacağının tahsili için düzenlenen ödeme emrine karşı açılacak davada ileri sürülmesi ve Mahkemece incelenmesi mümkün bulunmadığından davacının bu yöndeki iddiaları dikkate alınmayarak, kesinleşen tahakkuk ve para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 58. maddesinde yer alan böyle bir borcun bulunmadığına dair itirazın ağır hukuki sakatlıkların gerçekleşmesi durumunda değerlendirilmesi gerektiği, davacının borcunun bulunmadığı sonucuna varılmakla dava konusu ödeme emrinin iptali gerekirken davanın reddi yönünde verilen verilen vergi mahkemesi kararında hukuki isabet görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasından sonra dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
6183 sayılı Kanun'un 58. maddesinde itiraz sebeplerinin sınırlı olarak sayıldığı, davacının ileri sürdüğü itirazların Kanun'da sayılanlardan olmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ
UYAP kayıtlarının incelenmesinden; ...numaralı konteyner muhteviyatı eşyanın maliki olduğu araçla gümrük işlemine tabi tutulmadan yurda sokulduğundan bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesinin 1. fıkrası uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptaline ilişkin karara yönelik istinaf başvurunun reddedildiği anlaşıldığından, işbu dosyada da temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 7. Daire, E. 2019/4548, K. 2022/742, 22 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama