Danıştay 7. Daire E.2019/4650 K.2022/1115

Dava konusu istem: Davacı adına, kaçak alkollü içki bulundurduğundan bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası kapsamında TAPDK değerlendirme raporuna istinaden takdir komisyonu kararına dayanılarak 2016 yılının Haziran dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile takdir komisyonu kararının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, olayda,.

Gıda Toptan Alkollü İçecekler Turizm İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketine ait depoda yapılan arama sonucunda düzenlenen tutanakta imzası olsa da; davacının özel tüketim vergisine konu kaçak içkilerin yakalandığı işyerinde şoför olarak çalıştığı ve Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı'nca "şüpheli …'nun üzerine atılı kaçak içki imal ettiği ve bu içkileri piyasaya sürdüğü suçunu işlediğine dair yeterli delil elde edilemediği gibi haklarında kamu davası açılan şüpheliler … ve …'ın kısmi ikrarda bulunmaları ve şüphelinin üzerine atılı suçu işlediğine dair bir kanaatin de oluşmadığı" gerekçesiyle hakkında "Kamu Adına Kovuşturma Yapılmasına Yer

Olmadığına" karar verilmesi nedeniyle kaçak içkilerle ilgisinin bulunmadığı ve söz konusu olay ile ilgili olarak hakkında kamu davası açılan şahısların eylemine iştirak etmediği, dolayısıyla, "vergiye tabi işlemlere taraf olma" konumunda olmadığı ve 4760 sayılı Kanun'un sorumluluk hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmadığı anlaşıldığından, davacı adına yapılan dava konusu vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatında hukuka uyarlık bulunmadığı;

öte yandan, takdir komisyonu kararları idarenin iç işleyişine ilişkin düşünce bildiren nitelikte işlemler olup, vergilendirmeye veya takibine ilişkin farklı ve yeni bir hukuki durum meydana getiren, yaptırımlar öngeren kesin ve yürütülebilir nitelikte işlemler olmadığından takdir komisyonu kararının iptali istemi yönünden davanın incelenmeksizin reddi gerektiği sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinin iptaline, takdir komisyonu kararının iptali istemi yönünden davanın incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kararın istinaf başvurusuna konu hüküm fıkrasının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Dava konusu kaçak alkollü içeceklerin 4760 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 5. fıkrasında yer verilen bulundurma fiilinin davacı tarafından gerçekleştirildiğine dair somut bir tespit yapılmadığının anlaşılması karşısında temyize konu edilen hüküm fıkrasında sonucu itibarıyla isabetsizlik görülmediğinden, kararın istinaf başvurusuna konu hüküm fıkrasına yönelik temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı adına, kaçak alkollü içki bulundurduğundan bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası kapsamında TAPDK değerlendirme raporuna istinaden takdir komisyonu kararına dayanılarak 2016 yılının Haziran dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile takdir komisyonu kararının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun "Müteselsil Sorumluluk ve Ceza Uygulaması" başlıklı 13. maddesinin 5. fıkrasında, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 257. maddesinin verdiği yetki uyarınca kullanılma zorunluluğu getirilen özel etiketi veya işareti olmayan özel tüketim vergisine tabi malların bulundurulduğunun tespit edilmesi halinde, bu malları bulunduranlar adına;

her bir tespit için bu Kanun'a ekli (III) sayılı listenin (A) cetvelinde yer alan malların 50 litreyi, (B) cetvelinde yer alan 2402.20 ve 2402.90.00.00.00 (yalnız tütün yerine geçen maddelerden yapılmış sigaralar) GTİP numaralı malların 5.000 adedi aşması hâlinde ise müteselsilen sorumlu olmak üzere, bu malları bulunduranlar ile ithal veya imal edenlerden herhangi biri adına; malların tespit tarihindeki emsal bedeli veya miktarı üzerinden 11. maddedeki esaslara göre özel tüketim vergisinin re'sen tarh edileceği, bu tarhiyata ayrıca vergi ziyaı cezası uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrasında; (III) sayılı listenin (A) ve (B) cetvelinde yer alan mallar bakımından, Kanun'un genel hükümleriyle düzenlenen vergiyi doğuran olay ve vergi mükellefinden farklı olarak ve "müteselsil sorumluluk ve ceza uygulaması" başlığıyla "bulundurma" fiili vergiyi doğuran olay, "bulunduranlar" da vergi mükellefi olarak kabul edilerek, bulunduranlar adına vergi tahakkuk ettirileceği ve vergi ziyaı cezası kesileceği kuralı öngörülmüştür.

Anılan fıkra uyarınca, özel tüketim vergisi tahakkuku için "bulundurma" fiili ile birlikte bulundurulan ürünlerin de, kullanılma zorunluluğu getirilen bandrol veya kod olmayan ürünlerden olması gerekmektedir. Belirtilen bu iki koşulun birlikte gerçekleştiğinin tespit edilmesi durumunda vergi dairesi müdürlüğü tarafından re'sen vergi tarh edilerek vergi ziyaı cezası uygulanabilecektir. Re'sen tarh edilen özel tüketim vergisinin muhatabı ise yasal düzenlemenin doğal bir sonucu olarak bu malları bulunduranlardır.

Dosyanın incelenmesinden, Samsun İl Emniyet Müdürlüğü Narkotik Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü ekiplerince 28/06/2016 tarihinde Samsun İli, Atakum İlçesi, … Mahallesi, ... Sokak, No:… adresinde … Gıda Toptan Alkollü İçecekler Turizm İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi tarafından işletilen depoda yapılan aramada kaçak alkollü içkilerin bulunduğu tespit edilmişse de, 4760 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 5. fıkrasında yer verilen bulundurma fiilinin davacı tarafından gerçekleştirildiğine dair somut bir tespit yapılmadığının anlaşılması karşısında temyize konu kararda sonucu itibarıyla isabetsizlik görülmemiştir.