Danıştay 7. Daire E.2019/5151 K.2020/4072

Dava konusu istem: Davacı hakkında POS cihazlarını kullanmak suretiyle ikrazatçılık yaptığının tespit edildiğinden bahisle 2009 yılı Eylül ila Aralık dönemi için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının ve vergi mükellefiyetinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda; defter, kayıt ve belgelerin beyana uygun olup, satışların büyük bir kısmının faturalı olarak cep telefonu ve kontör ticareti yapan kişilere olduğu tespit edildiğinden, 2009 yılı için yapılacak bir işlem bulunmadığı ve takdire sevk işleminin geri çekilmesi gerektiğinin bildirildiği, hakkında öneri bulunmayan dönemle ilgili olarak tesis edilen işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.