Danıştay 7. Daire E.2019/772 K.2020/4871

Dava konusu istem: Davacı hakkında 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrası kapsamında tecil-terkin uygulamasına tabi tutmak suretiyle ithal ettiği ve yurt içinden temin ettiği solvent ve türevlerini, üretimde kullanılmayarak amacı dışında iç piyasada sattığı ve bu durumu gizlemek amacıyla da sahte belge düzenlendiğinin tespit edildiğinden bahisle, vergi inceleme raporuna istinaden 2005 yılının Şubat (2.), Mart(1. ve 2.), Nisan(1.), Mayıs(2.), Ağustos(1. ve 2.) ve Eylül(1.) dönemleri için re’sen vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen özel tüketim vergisinin iptali istemiyle açılan davada yapılan yargılamanın 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 53. maddesindeki sebeplerin varlığı nedeniyle yenilenmesi istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 2577 sayılı Yasanın 53. maddesini açıklamak suretiyle dosyanın incelenmesinden; davacının, 2005 yılının Şubat (2.), Mart (1. ve 2.), Nisan(1.), Mayıs(2.), Ağustos(1. ve 2.) ve Eylül(1.) dönemleri için tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatlarının kaldırılması talebiyle açılan davada Mahkemece verilen … tarih, E:…, K:… sayılı davanın reddine ilişkin karara ait yargılamanın yenilenmesi talebiyle dava açtığı, talebine dayanak olarak da yine Mahkemenin … ve.

Esas sayılı dosyalarında kurumlar vergisi, kurum geçici vergisi ve katma değer vergisi tarhiyatlarının kaldırılarak kararın kesinleştiğini ileri sürdüğü, tarafları, sebebi aynı olan davalar arasında çelişki olduğu gerekçesine dayandığı, oysa ki, talebine dayanak 2577 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1. fıkrasının (H) bendinde, yargılamanın yenilenebilmesi için tarafları, konusu ve sebebi aynı olan iki hüküm arasında çelişki olması gerektiği, olayda, ilgili davaların konu bakımından birbirinde farklı olması nedeniyle anılan madde kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kurumlar, kurum geçici, gelir stopaj ve katma değer vergileri ile ilgili oarak Mahkemece verilen iptal kararlarının Danıştayca onanarak kesinleştiği, dolayısıyla birbirine aykırı mahkeme kararlarının mevcut olduğu, yenilenmesi istenen dava kapsamında yapılan tebligatların yanında çalışan sıfatı ile avukatlık bürosu ile alakası olmayan kişilere yapıldığı, defter ve belgelerin saklanma zorunluluğu süre olarak dolduğu için yenilenmek istenen davadaki ara kararın yerine getirilemediği ileri sürmekte ve duruşma yapılması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, duruşma yapılmasına gerek görülmeyerek Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.