Danıştay 7. Daire E.2020/1016 K.2021/3907

Dava konusu istem: Davacının özel tüketim vergisi tutarlarının belirlenmesine ilişkin 2002/4930 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 4. maddesi kapsamında yapılan imalat nedeniyle %5 oranında indirimli teminattan yararlandırılmasına dayanak oluşturan Ek-23 bilgi formlarının iptal edildiğine ve iade edilmesi gerektiğine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, 12/09/2011 tarih ve 2011/2198 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla 14/09/2011 tarihinden itibaren yağlama yağı müstahzarlarının vergi tutarının, baz yağların vergi tutarına eşitlenmesi sebebiyle, 2002/4930 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 4. maddesinin uygulanabilirliğinin kalmadığı, indirimli teminattan faydalanılması amacıyla düzenlenen Ek-23 bilgi formlarının da işlevinin sona erdiği, nitekim davalı idarenin söz konusu formları iptal ettiği ve düzenlemenin yürürlüğe girmesinden sonra sehven davacıya verdiği formların iadesini talep ettiğinin anlaşılması karşısında dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idarenin, Gelir İdaresi Başkanlığı'nın yazısı üzerine davaya konu Ek-23 formlarını iptal ederek iadesini talep etmesinin açıkça hukuka aykırı olduğu, söz konusu Bakanlar Kurulu Kararı'nın uygulama alanının yazı ile daraltılamayacağı, %5 oranında indirimli teminattan yararlandırılmaları gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.