Danıştay 7. Daire E.2020/1094 K.2021/2651

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davanın reddi yolundaki mahkeme kararı üzerine 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 58. maddesi uyarınca istenilen haksız çıkma zammının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 58. maddesinin 5. fıkrasına göre, haksız çıkma zammının talep edilebilmesi için, ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davada verilen mahkeme kararının kesinleşmiş olması gerektiği; olayda, ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davada verilen mahkeme kararının temyiz edildiği ve henüz temyiz incelemesinin tamamlanmadığı görüldüğünden dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Haksız çıkma zammının tahsil edilebilmesi için mahkeme kararlarının idareye tebliğinin yeterli olduğu, kararın kesinleşmesine gerek olmadığı, ödeme emrine itiraz sebeplerinin 6183 sayılı Kanunala sınırlandırıldığı, davacının bir itiraz sebebi ileri sürmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.