Danıştay 7. Daire E.2020/12 K.2023/2339

Dava konusu istem: Davacı adına, bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası kapsamında takdir komisyonu kararına istinaden 2015 yılının Eylül dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, olayda, emniyet ekiplerince yapılan aramada, sürücüsü olduğu kapalı kasa aracın arka tarafının koltuk seviyesinde ve karton kutular içerisinde açık vaziyette TAPDK bandrolü bulunmayan sigaralar ele geçirilen davacının söz konusu sigaralardan haberinin olmadığı, aracın ücret mukabili şoförlüğünü yaptığı, sigaraların arkadaşına ait olduğu yolundaki iddialarına, basiretli bir kişinin şoförlüğünü yapacağı araçla ne taşıyacağını sormaması ve taşıdığı eşyayı kontrol etmemesinin hayatın olağan akışına uygun düşmemesi nedeniyle itibar edilmediği;

ayrıca, kaçak sigaraların araç içerisinde gizlenerek taşınmadığı hususu da dikkate alındığında, kanunun aradığı bulundurma fiilinin davacının şahsında gerçekleştiği sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Aracın ücret mukabili şoförlüğünü yaptıkları ve araçta bulunan kaçak sigaralardan haberlerinin olmadığı, bulundurma fiili bakımından gerekli olan illiyet bağının olayda gerçekleşmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, bölge idare mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 25/03/2019 tarih ve E:2017/1808, K:2019/1982 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.