Danıştay 7. Daire E.2020/15 K.2023/2600

Dava konusu istem: Davacı adına, sahibi olduğu araçta bandrolsüz sigara bulundurulduğunun tespit edildiğinden bahisle, takdir komisyonu kararına istinaden, 2016 yılının Temmuz dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, ...

Asliye Ceza Mahkemesinin E:... sayılı dosyasında soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde, arama sonucu ele geçirilen poşetler içerisinde bulunan sigaraların kendisine ait olduğunu, bu sigaraları Cizre ilçesinde ... isimli tanımadığı bir şahıstan aldığını, Midyat'a kendisinin getirdiğini, yolda kontrol olduğunu görünce yakalanmamak için kaçtığını ifade ettiğinden sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verildiği;

söz konusu yargılamada davacının yalnızca malen sorumlu sıfatının bulunduğu ve suçun davacı tarafından işlendiğine ilişkin başkaca bir delilin davalı idarece dosyaya sunulamadığının anlaşılması karşısında, hakkında hukuken geçerli somut bir tespit bulunmayan davacı adına 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrasında; (III) sayılı listenin (A) ve (B) cetvelinde yer alan mallar bakımından, Kanunun genel hükümleriyle düzenlenen vergiyi doğuran olay ve vergi mükellefinden farklı olarak ve "müteselsil sorumluluk ve ceza uygulaması" başlığıyla "bulundurma" fiili vergiyi doğuran olay, "bulunduranlar" da vergi mükellefi olarak kabul edilerek bulunduranlar adına vergi tahakkuk ettirileceği ve vergi ziyaı cezası kesileceği kuralı öngörülmüştür.

Anılan fıkrada, özel tüketim vergisi tahakkuku için "bulundurma" fiili ile birlikte bulundurulan ürünlerin de, kullanılma zorunluluğu getirilen bandrol veya kod olmayan ürünlerden olması gerekmektedir. Belirtilen bu iki koşulun birlikte gerçekleştiğinin tespit edilmesi durumunda vergi dairesi müdürlüğü tarafından re'sen vergi tarhı ile vergi ziyaı cezası uygulanabilecektir. Re'sen tarh edilen özel tüketim vergisinin muhatabı ise yasal düzenlemenin doğal bir sonucu olarak bu malları bulunduranlardır.

Dosyanın incelenmesinden; bandrolsüz sigaraların ele geçirildiği araç park halinde bulunduğundan ve şoförünün kimliğinin de tespit edilemediğinden bahisle trafik sicilinde araç sahibi olarak görünen davacı hakkında işlem tesis edildiği anlaşılmıştır.

Olayda, temyize konu kararda, araç sahibi olan davacı tarafından, sigaraların bulunduğu aracın başka bir şahıs tarafından kullanıldığının (olay yeri tutanağının düzenlenmesinden sonra da olsa) verilen ifadelerle ortaya konulduğu gerekçesiyle davacının şahsında bandrolsüz sigaraları bulundurma fiilinin gerçekleşmediğinin kabulü suretiyle hüküm tesis edilmiş ise de, davacı tarafından aracın bir başkasına verildiğinin veya kiralandığının resmi bir belge ile ispat edilememesi karşısında, mahkeme kararına katılma olanağı bulunmamaktadır.

Bu nedenle, olay sırasında bandrolsüz sigara yüklü aracın terk edilmiş vaziyette bulunması nedeniyle trafik sicilinde araç sahibi olarak görünen davacı hakkında 4760 sayılı Kanunun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca bulunduran sıfatıyla tarh edilen özel tüketim vergisinde ve kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığından aksi yönde verilen temyize konu kararın bozulması gerektiği oyu ile Dairemiz kararına katılmıyorum.